Uzasadnienie
P. S. pismem złożonym w dniu 29 sierpnia 2016 r. (data prezentaty) zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 20 września 2016 r. skarżącemu został wysłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Nadesłaną przesyłkę skarżący odebrał w dniu 29 września 2016 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza PPF.
Zarządzeniem z 19 października 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek P. S. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia P. S. wniósł w przypisanym terminie sprzeciw.
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P. S. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaistniały przesłanki z art. 257 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Oczywistym bowiem jest, że skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy - nie nadesłał wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek należało pozostawić zatem bez rozpoznania.
Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie złożył P. S., wyrażając przekonanie o niezgodności wydanego postanowienia z obowiązującymi przepisami prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z powołanych przepisów wynika, że sąd administracyjny rozpoznaje jedynie wnioski o przyznanie prawa pomocy złożone na stosownym druku. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują żadnych wyjątków od tej reguły.
Uwzględniając powyższe wymogi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 23 września 2016 r. wezwał P. S. do wypełnienia, podpisania i odesłania do Sądu obowiązującego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie zobowiązał wnioskodawcę do złożenia tego formularza w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). P. S. wezwania tego jednak nie wykonał. Z tego względu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy uznać należy za prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.