Postanowienie NSA z 25 września 2019 r., I OZ 858/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 191/19 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi S. N. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2018 roku nr [...], [...] w przedmiocie wezwania do sprecyzowania żądania postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 czerwca 2019 r. odrzucił zażalenie S. N. na postanowienie z dnia 10 maja 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia tego Sądu z dnia 28 marca 2019 r., którym odrzucono skargę na ww. pismo SKO w P..

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej – pomimo obowiązku wynikającego z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") - nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez stronę. Powyższe – zdaniem Sądu I instancji - skutkowało koniecznością jego odrzucenia.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie podnosząc, że nie został jeszcze rozpoznany jego wniosek o wyłączenie sędziego WSA J. R.. Wskazał, że sędziowie objęci wnioskiem mogą wykonywać tylko czynności niezbędne, co już samo w sobie uzasadnia uchylenie tego postanowienia. Ponadto skarżący podniósł, że ma prawo prowadzić swoje sprawy osobiście i bez udziału profesjonalnego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności, w tym przywoływany przez skarżącego profesjonalizm w sporządzeniu pisma procesowego, nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządził osobiście skarżący, który nie należy do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 P.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia. Zaznaczyć należy, iż skarżący został pouczony przez Sąd o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie (k. 25 akt sądowych). Pomimo prawidłowego pouczenia o ustanowionym przez ustawodawcę przymusie adwokacko-radcowskim we wniesieniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący podpisał zażalenie osobiście, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień, o których stanowi art. 175 § 1-3 P.p.s.a.

Stosownie zaś do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 175 § 1-3 P.p.s.a. jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu. W odniesieniu do pozostałych kwestii podanych w zażaleniu należy wskazać, iż wniosek o wyłączenie sędziego J. R. skarżący zawarł dopiero w zażaleniu na wydane przez tego sędziego postanowienie z dnia 18 czerwca 2019 r. Nie jest zatem zasadny zarzut, że postanowienie to wydał sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, stąd Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.