Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1127/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało mu doręczone w dniu 5 czerwca 2019 r., zatem termin na jego wykonanie upłynął w dniu 12 czerwca 2019 r. Z uwagi na brak nadesłania stosownego pełnomocnictwa procesowego, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a.").
Skarżąca wniosła od powyższego postanowienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 37 § 1, art. 49 § 1 i art. 83 p.p.s.a. przez niewłaściwe ich zastosowanie, bowiem strona nie uchybiła terminowi do uzupełnienia braku i przedłożyła stosowne pełnomocnictwo.
W uzasadnieniu zażalenia zarzucono, że przesyłka sądowa, która została doręczona skarżącej w dniu 5 czerwca 2019 r. zawierała jedynie odpowiedź organu na skargę i brak w niej było wezwania do usunięcia braków formalnych. Podniesiono, że pełnomocnictwo procesowe z dnia 19 lutego 2019 r. zostało dołączone przez skarżącą do akt administracyjnych sprawy, a ponadto do wniesionej za pośrednictwem organu skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie natomiast do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a., do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przypadku braku opisanego wyżej dokumentu, strona, na wezwanie sądu, jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo, względnie jego wierzytelny odpis.
W niniejszej sprawie dokument pełnomocnictwa, wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu, nie został złożony przy pierwszym piśmie procesowym skarżącej wniesionym do Sądu, tj. skardze z dnia 29 kwietnia 2019 r., mimo że został on wymieniony na końcu skargi jako załącznik. Na prezentacie biura podawczego Sądu, do którego wpłynęła odpowiedź organu na skargę w ramach załączników wymienione są: "1 teczka + skarga", brak jest informacji na temat innych załączników, w tym pełnomocnictwa (k. 10).
W zaistniałej sytuacji prawidłowo Przewodniczący zarządzeniem z dnia 27 maja 2019 r. (k.
1) wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało wykonane przez pracownika sekretariatu sądowego w dniu 31 maja 2019 r. (k.
2) i przekazane następnie w tym samym dniu do biura podawczego (k. 16). Przesyłka sądowa zawierająca niniejsze wezwanie oraz doręczenie odpowiedzi na skargę została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 czerwca 2019 r. – co wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 22). Pomimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik nie złożył stosownego pełnomocnictwa.
Wobec zatem niewykonania powyższego wezwania, Sąd zasadnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
Powołanie się natomiast przez pełnomocnika skarżącej na fakt, że przedłożył on pełnomocnictwo z dnia 19 lutego 2019 r. do akt administracyjnych sprawy nie mogło odnieść zamierzonego skutku, bowiem złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym i nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.