Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 marca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1578/09 oddalił skargę M.J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Departament Obywatelstwa i Repatriacji z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości.
Od powyższego wyroku M.J. pismem z dnia 30 czerwca 2010 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym), wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1578/09 skargę kasacyjną M.J. odrzucił.
W uzasadnieniu w/w postanowienia wskazał, że stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W konsekwencji uznał, że skoro skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego, zaś skarżący nie wykazał aby przysługiwały mu kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a., to w oparciu o art. 178 tej ustawy podlegała ona odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł M.J. reprezentowany przez radcę prawnego i zaskarżając je w całości wniósł o jego uchylenie.
W uzasadnieniu zażalenia podał, że nie miał możliwości obrony swoich praw, albowiem dopiero po wniesieniu sporządzonej przez niego osobiście skargi kasacyjnej przyznano mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W ocenie skarżącego, w tej sytuacji wniesiona przez niego skarga kasacyjna nie powinna być odrzucona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powołana ustawa wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 § 2 i 3 sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby. Natomiast sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.)
W związku z powyższym, skoro z akt sprawy nie wynika, aby M.J. należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1- 3 powołanej ustawy, to stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Natomiast ubocznie zauważyć należy, iż w tej sprawie bez znaczenie był fakt przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, albowiem złożona przez niego osobiście skarga kasacyjna była niedopuszczalna. W tej sytuacji pełnomocnik skarżącego może rozważyć złożenie skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2, art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.