Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 12 lutego 2014 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek Z. R. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia wskazano, że Z. R. pismem z dnia [...] września 2013 r., przekazanym do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu od orzekania w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 119/13.
Na skutek skierowanego do skarżącego zarządzenia o uzupełnienie braków formalnych ww. wniosku, Z. R. wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Następnie zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 31 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku poprzez wskazanie imienia i nazwiska każdego sędziego, którego wniosek dotyczy oraz podanie i uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia odnoszącej się do każdego sędziego z osobna, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis powyższego wezwania został doręczony skarżącemu w dniu 13 stycznia 2013 r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że zna jedynie nazwiska dwudziestu czterech sędziów, którzy rozpoznawali jego sprawy. Z. R. jako bezcelowe uznał wskazanie imion i nazwisk sędziów. Ponadto odmówił "ujawnienia jakichkolwiek osobistych wycieczek w stosunku do każdego z nich, bo one nie istnieją". Podniósł, że nie utrzymuje kontaktu z sędziami. Jednocześnie wyłączenia sędziów domaga się z innych powodów niż zawarte w art. 19 P.p.s.a., bowiem "zamykają mu drogę do sądu i do sprawiedliwego wyroku, a także skazują na śmierć głodową i wykluczenie społeczne, pozbawiając go praw obywatelskich bez wyroku. Analogiczne zarzuty znalazły się w kolejnym piśmie Z. R. z 24 stycznia 2013 r.
Mając powyższe na uwadze, Przewodniczący uznał, że skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. Nie wskazał bowiem imion i nazwisk każdego sędziów, których wniosek dotyczy oraz nie podał i nie uprawdopodobnił przyczyn wyłączenia odnoszącej się do każdego sędziego z osobna, co skutkowało koniecznością pozostawienia ww. wniosku bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. R., kwestionując jego prawidłowość.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w Sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Wskazanie Sędziego, objętego wnioskiem o wyłączenie, oraz przesłanek jego wyłączenia stanowi konieczny element wniosku, bez którego nie może on zostać rozpoznany przez Sąd. Jeżeli natomiast wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w cytowanym artykule, Sąd wzywa stronę do uzupełnienia go w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie zastosował się do wezwania z dnia 31 grudnia 2013 r. bowiem w odpowiedzi na ww. pismo nie wskazał ani sędziów, których wyłączenia się domaga, ani przyczyn uprawdopodabniających wyłączenie każdego z nich.
W tym stanie rzeczy zarządzenie o pozostawieniu ww. wniosku bez rozpoznania należało uznać za prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 P.p.s.a., oddalił zażalenie.