Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 326/15 pozostawił bez rozpoznania wniosek Z.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Odpis powyższego zarządzenia, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, doręczono skarżącemu w dniu 6 czerwca 2016 r., co potwierdził on własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
W dniu 8 czerwca 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, datowane na dzień 6 czerwca 2016 r., skierowane do wszystkich jego spraw zawisłych przed Sądem, informujące o tym, że w związku z chorobą i zabiegami operacyjnymi oczu nie może odpowiadać na żadną korespondencję. Skarżący podał, że w związku z powyższym będzie mógł to uczynić dopiero po dniu 2 sierpnia 2016 r.
W dniu 14 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego) Z.Z. złożył zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 maja 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 27 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 326/15 odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia (zarządzenia).
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że z akt badanej sprawy wynika, że kwestionowane zarządzenie z dnia 13 maja 2016 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2016 r., wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i trybie jego zaskarżenia. Tymczasem skarżący złożył zażalenie w dniu 14 grudnia 2016 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia.
Ponadto wyjaśnił, że w zażaleniu, które skarżący sporządził wspólnie do kilku zarejestrowanych w Sądzie spraw, zawarł on co prawda wniosek o przywrócenie terminu, ale po pierwsze – zaznaczył, że dotyczy on jedynie spraw o sygn. akt IV SA/Wr 682/15 i IV SA/Wr 722/15, a po drugie, skarżący nie wskazał w nim wprost, że domaga się przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na konkretne orzeczenia lub zarządzenia Sądu. W konsekwencji zażalenie – jako wniesione z uchybieniem terminu – podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia Z.Z. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska i wniósł o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis, na mocy art. 197 § 2 P.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Zgodnie z art. 194 § 2 w związku z art. 198 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia.
W rozpoznawanej sprawie kwestionowane przez skarżącego zarządzenie z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 326/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, zostało mu doręczone w dniu 6 czerwca 2016 r., stąd siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia wniosku upływał w dniu 13 czerwca 2016 r. Zażalenie zostało natomiast złożone w dniu 14 grudnia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia, zaś skarżący nie wystąpił jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo zatem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Należy podkreślić, iż pismo procesowe skarżącego z dnia 6 czerwca 2016 r., w którym informował on, że z powodów zdrowotnych nie będzie mógł odpowiadać na korespondencję Sądu, a o ustaniu przyczyny zawiadomi Sąd, nie mogło – samo przez się – spowodować niemożności kierowania przesyłek sądowych do skarżącego, czy też wstrzymania biegu terminów do złożenia środków zaskarżenia. Ponadto wpłynęło ono do Sądu już pod skutecznym doręczeniu skarżącemu kwestionowanego zarządzenia. Z kolei składając w dniu 14 grudnia 2016 r. zażalenie, skarżący nie zawarł w nim wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w tej sprawie. Przywrócenie terminu może natomiast nastąpić wyłącznie na wniosek strony – Sąd nie może w takiej sytuacji działać z urzędu. Dopiero po wniesieniu wniosku bada bowiem, czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 86 P.p.s.a., uzasadniające przywrócenie terminu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.