Postanowienie NSA z 5 sierpnia 2016 r., I OZ 867/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1576/15 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

K. S. w dniu 14 sierpnia 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie skreślenia z listy słuchaczy Uzupełniającego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych.

Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2015 r. Przewodniczący wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia.

Korespondencja z powyższym wezwaniem została awizowana w dniu 20 listopada 2015 r. oraz powtórnie awizowana w dniu 30 listopada 2015 r. a następnie - z uwagi na niepodjęcie jej przez skarżącą w terminie - zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i uznana za skutecznie doręczoną z dniem 4 grudnia 2015 r. - w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej " p.p.s.a".

Do dnia 11 grudnia 2015 r. skarżąca nie uiściła wpisu od ww. skargi.

Postanowieniem z 23 lutego 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po rozpoznaniu wniesionego w dniu 18 grudnia 2015 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy, przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Odrzucając skargę – na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że nieuzupełnienie jej braku fiskalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie skutkowało brakiem możliwości nadania jej dalszego biegu.

Sąd Wojewódzki wskazywał przy tym, iż orzeczenie o zwolnieniu skarżącej z obowiązku uiszczania kosztów sądowych i ustanowieniu radcy prawnego, jako wydane po rozpoznaniu wniosku złożonego po upływnie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, rodziło skutki jedynie na przyszłość, to jest odnośnie ewentualnych kolejnych czynności procesowych podejmowanych przez skarżącą (jej pełnomocnika) w niniejszym postępowaniu.

K. S., zaskarżając powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości zakwestionowała jego prawidłowość, wskazując że zarówno ona jak i jej pełnomocnik nie wiedzieli o biegnącym terminie do uzupełnia braku fiskalnego skargi. Dowiedzieli się od tym obowiązku dopiero w wyniku doręczenia, ustanowionemu z urzędu na rzecz skarżącej pełnomocnikowi postanowienia o odrzuceniu skargi. Zdaniem skarżącej, fakt ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienie jej od kosztów sądowych nie wskazywał na istniejące w postępowaniu braki, uniemożliwiające kontynuowanie postępowania sądowego.

Odpowiedź na zażalenie nie została wniesiona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata w zakreślonym w zarządzeniu terminie. Natomiast stosownie do § 3 powołanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszym przypadku skarżąca – pomimo skierowanego do niej wezwania - nie uzupełniła braku fiskalnego skargi w przepisanym do dokonania tej czynności terminie, który upłynął z dniem 11 grudnia 2015 r. Sąd Wojewódzki zasadnie zatem odrzucił przedmiotową skargę.

Podnoszone przy tym przez skarżącą w zażaleniu okoliczności nie wpływały na prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Skarżąca nie kwestionowała bowiem faktu, iż uchybiła terminowi zakreślonemu do uiszczenia wpisu od skargi.

W tym stanie rzeczy, uznając zażalenie za nieuzasadnione Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), orzekł jak w sentencji postanowienia.