Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SO/Sz 8/18 odmówił D.R. przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi.
W ustawowym terminie skarżący, za pośrednictwem platformy ePUAP, złożył zażalenie na przedmiotowe postanowienie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2018 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych nadesłanego drogą elektroniczną zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia – poprzez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego zażalenia.
Wezwanie do usunięcia powyższego braku zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2018 r. i pomimo upływu zakreślonego terminu nie zostało przez niego wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2018 r. sygn. akt II SO/Sz 8/18 odrzucił zażalenie.
W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest – zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. – podpis strony. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Brak podpisu strony jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie biegu zażaleniu i powoduje jego odrzucenie. W niniejszej sprawie skarżący mimo wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia, przez jego podpisanie, nie wykonał zobowiązania Sądu w wyznaczonym terminie.
Ponadto Sąd wskazał, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia D.R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z stanowiskiem zawartym w w/w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13, w której przesądzono, że w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, iż pismo procesowe sporządzone w formie elektronicznej, opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym, spełnia warunek formalny pisma procesowego, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych nadesłanego drogą elektroniczną zażalenia na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2018 r. – w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia – poprzez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego zażalenia. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie wykonał wezwania, co w konsekwencji musiało skutkować odrzuceniem jego zażalenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, ze zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.