Postanowienie NSA z 17 sierpnia 2016 r., I OZ 877/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. i G. L. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 231/16 pozostawiające bez rozpoznania wniosek J. G. z dnia 20 kwietnia 2016 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi G. L. i J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Iwona Bogucka przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 231/16, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), pozostawiono bez rozpoznania wniosek J. G. z dnia 20 kwietnia 2016 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu. W uzasadnieniu wyjaśniono, że wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę G. L. i J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W piśmie z dnia 20 kwietnia 2016 r. skarżący wystąpili o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek został złożony w imieniu obojga skarżących, jednak podpisała go tylko G. L. Wobec tego wnioskowi G. L. nadano bieg, natomiast J. G. – w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 kwietnia 2016 r. – został wezwany do podpisania wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2016 r., brak wniosku nie został jednak usunięty. W konsekwencji zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący pozostawił wniosek J. G. bez rozpoznania.

W zażaleniu na zarządzenie J. G. i G. L. wnieśli o jego uchylenie. Podali, że zaistniała sytuacja jest wynikiem nieszczęśliwego zbiegu okoliczności. Przyznali, że przesyłka została doręczona i odebrana, jednak J. G. nie miał możliwości się z nią zapoznać, albowiem odłożona uległa zniszczeniu przez hodowane zwierzę. Skarżący założyli jednak, że zawierała taką samą zawartość jak przesyłka skierowana do G. L. Dopiero zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku J. G. uświadomiło im odmienność jego sytuacji. Równocześnie w zażaleniu skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku wniosku, dopełniając wymaganej czynności i podając, że uchybienie nie było zawinione. Równolegle stwierdzili jednak, że wobec braku pewności co do zawartości przesyłki nie można zakładać, że uchybienie terminu rzeczywiście miało miejsce, zwrócili się o ponowne doręczenie wezwania do usunięcia braków wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje

Zgodnie z art. 141 § 2 zd. 1 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Wniosek jest pismem procesowym, które powinno odpowiadać wymogom określonym w art. 46 § 1 p.p.s.a., w szczególności powinno być opatrzone podpisem strony. Złożony w imieniu J. G. wniosek o sporządzenie uzasadnienia zawierał brak w tym zakresie, zatem zasadnie strona została wezwana do jego usunięcia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Taki skutek przewiduje art. 49 § 1 p.p.s.a. W aktach sprawy znajduje się podpisane przez J. G. zwrotne potwierdzenie odbioru w sprawie o sygn. II SA/Ol 231/16, odnoszące się do wezwania do podpisania wniosku, odebrane 27 kwietnia 2016 r. Nie ulega wątpliwości, że w terminie brak wniosku nie został usunięty. Także skarżący przyznają, że przesyłka dotarła, a brak nie został w terminie usunięty. Teza zażalenia, że wobec zniszczenia przesyłki nie ma pewności co jej zawartości jest bezpodstawna i nie została poparta żadnymi wiarygodnymi argumentami. W tych okolicznościach, wobec bezskutecznego upływu terminu do usunięcia braków formalnych wniosku J. G., prawidłowo Sąd I instancji zastosował art. 49 § 1 p.p.s.a. i pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. Nie ma przy tym podstaw prawnych do ponownego doręczania skarżącemu wezwania do podpisania wniosku, gdyż wezwanie z dnia 22 kwietnia 2016 r. zostało wydane i doręczone prawidłowo. W tych okolicznościach zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania nie mogło odnieść skutku. Natomiast zgłoszony wniosek o przywrócenie terminu do dokonania wymaganej czynności podlega odrębnemu rozpoznaniu przez Sąd I instancji, w ramach niniejszego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do badania przesłanek przywrócenia uchybionego terminu. Trzeba też zwrócić uwagę, że mimo pozostawienia bez rozpoznania wniosku J. G., na wniosek drugiej skarżącej zostało sporządzone uzasadnienie wyroku, które doręczono wraz z odpisem wyroku, co otworzyło skarżącej drogę do złożenia skargi kasacyjnej.

Mając na uwadze podane okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.