Postanowienie NSA z 21 października 2014 r., I OZ 879/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1226/13 odrzucającego zażalenie K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1226/13

Sprawa

w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1226/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie K. K. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1226/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 15 kwietnia 2014 r.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie zasiłku celowego.

W wymaganym trzydziestodniowym terminie K. K. wniósł do Sądu osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną uznając ją za niedopuszczalną. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego lub osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 powyższej ustawy. Wniesiona skarga kasacyjna złożona przez K. K. została sporządzona i podpisana przez samego skarżącego. Naruszenie warunku sporządzenia skargi przez osoby kwalifikowane spowodowało konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismami z dnia 23 oraz 24 czerwca 2014 r. K. K. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 4 czerwca 2014 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Zażalenie to sporządził osobiście i osobiście podpisał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał dalej w zaskarżonym postanowieniu, że w/w zażalenie, pomimo istnienia tzw. przymusu adwokackiego, czyli obowiązku sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w treści art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., o czym skarżący został należycie pouczony, zostało przygotowane i wniesione przez niego osobiście.

K. K. złożył zażalenie na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego.

K. K., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.