Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 lipca 2018 r. odrzucił wniesione przez A.W. zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 22 maja 2018 r., na mocy którego odrzucono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 marca 2018 r.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej – pomimo obowiązku wynikającego z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") - nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez stronę. Powyższe – zdaniem Sądu I instancji - skutkowało koniecznością jego odrzucenia.
Skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym - w rozumieniu art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Skarżący pomimo pouczenia udzielonego mu przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2018 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna, również sporządzona osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że zażalenie skarżącego jest niedopuszczalne.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.