Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 4 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 885/14

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska
Rozpoznanie
w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 września 2014 r. sygn. akt II SO/Ke 17/14 o oddaleniu wniosku o wymierzenie Świętokrzyskiemu Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Kielcach grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek M. M. o wymierzenie grzywny Świętokrzyskiemu Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Kielcach za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią oraz akt sprawy.

Oddalając wniosek skarżącego Sąd podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Uz 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." bowiem organ podjął działania na rzecz wyjaśnienia ewentualnych braków w przesłanych dokumentach. Świętokrzyski Komendant Wojewódzki Policji w Kielcach przekazał w ustawowym terminie skargę strony załączając do niej odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne, które okazały się być niekompletne. Zarządzeniem z 15 lipca 2014 r. organ zobowiązany został do przedłożenia na rozprawie akt osobowych skarżącego i złożył je 16 lipca 2014 r. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w dniu 17 lipca 2014 r. pełnomocnik organu został zobowiązany do złożenia w terminie 7 dni, brakującej dokumentacji dotyczącej wykonywania przez skarżącego obowiązku zastępcy dyżurnego Sekcji Prewencji KPP w Starachowicach na podstawie ustnych rozkazów Komendanta Powiatowego Policji w Starachowicach, a rozprawa została odroczona.

W dniu 24 lipca 2014r., a więc w zakreślonym terminie, żądana dokumentacja została przez organ złożona. Tym samym, zdaniem Sądu, nie można było mówić o tym, że organ uniemożliwił wszczęcie postępowania sądowego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. M., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i wymierzenia organowi grzywny, ewentualnie przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sądowi zarzucono niewłaściwą wykładnię i zastosowanie art. 54 i 55 P.p.s.a. i uznanie, że w sprawie organ przekazał całość akt sprawy, podczas gdy niedopełnienie obowiązku przekazania akt spowodował odroczenie rozprawy i przedłużenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.

Podkreślenia wymaga, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 P.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera stwierdzenie, iż w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że wyłączną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a., do których należy przekazanie przez organ skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę w dniu 28 maja 2014 r. za pośrednictwem Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach, zatem, stosownie do art. w art. 54 § 2 P.p.s.a., organ ten miał obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w ciągu trzydziestu dni. W ustawowym terminie przekazana została skarga wraz z odpowiedzią oraz akta administracyjne. Wprawdzie istotnie Komendant nie przesłał akt osobowych skarżącego oraz dokumentacji służbowej dotyczącej wykonywania przez niego obowiązków służbowych, jednak braki te zostały uzupełnione na żądanie Sądu i w żaden sposób nie wpływały ani na przesłanie skargi na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego z dnia z dnia 20 maja 2014 r., ani na ocenę wypełnienia przez ten organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. Przyjąć zatem trzeba, iż w organ w istocie wykonał ciążący na nim obowiązek, mimo iż pierwotnie nie nadesłał całości akt osobowych skarżącego. Brak ten jednak nie uniemożliwiał nadania sprawie biegu, szczególnie iż skarga M. Machnickiego została rozpoznana wyrokiem z dnia 25 września 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 487/14.

Należy stwierdzić, iż wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a. nie jest obligatoryjne. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, iż Sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także ewentualne rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi. W przedmiotowej sprawie zwłoki takiej w nie było. Nie można więc przyjąć, aby zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, a tylko stwierdzenie takiego uchybienia mogłoby spowodować jego uchylenie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.