Postanowienie NSA z 29 listopada 2007 r., I OZ 888/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 220/07 pozostawiające bez rozpoznania wniosek z dnia 29 kwietnia 2005 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie unieważnienia postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska

Uzasadnienie

Zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 220/07 pozostawiono bez rozpoznania wniosek A. G. z dnia 29 kwietnia 2005 r. złożony w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie unieważnienia postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora.

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 17 czerwca 2005 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania wniesionego wniosku w terminie siedmiu dni, poprzez wskazanie jego przedmiotu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Wezwanie to zostało prawidłowo awizowane i jako niepodjęte wróciło do Sądu, gdzie dołączono do akt ze skutkiem doręczenia. Mimo to strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie uczyniła zadość przedstawionemu wezwaniu, stąd pismo podlegało pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.").

A. G. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie zarzucając "rażące naruszenie prawa i materialną bezprzedmiotowość". Skarżący podniósł, iż błędna jest zastosowana forma zarządzenia, jak i samo rozpoznawanie wniosku z uwagi na upływ czasu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie skarżący, w toku postępowania, złożył wniosek "o wstrzymanie procedur prowadzących do wyłonienia kandydata na dyrektora Instytutu [...] "B." w K. K.. Zważywszy na nieprecyzyjną treść pisma Sąd wezwał reprezentującego stronę radcę prawnego do wskazania, czego przedmiotowe pismo dotyczy. Mimo to, żądane informacje nie zostały udzielone. Stąd zastosowanie znajdował art. 49 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym przewodniczący zarządzeniem - forma ta wynika z przepisu wbrew stanowisku strony - pozostawił pismo bez rozpoznania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak wyżej.