Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 89/09/08, oddalił zażalenie G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2008 r., sygn. akt II SA/Po 587/08, o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę.
W dniu 3 marca 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo skarżącej zatytułowane jako apelacja, jednakże z jego treści wynika, iż jest to w istocie zażalenie na w/w postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2009 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. zwana dalej P.p.s.a.) wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżone postanowienie jest prawomocne. Przepis ten stanowi, iż orzeczenie Sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W świetle art. 173 § 1 i art. 194 § 1 P.p.s.a., środki odwoławcze tj. skarga kasacyjna i zażalenie, przysługują jedynie od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie skarżącej jako niedopuszczalne odrzucił.