Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 350/09, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odrzucił wniosek T. K. "o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej".
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 21 lipca 2010 r. T. K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Wr 350/09 oddalającego jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Skarżąca podała, że w czasie wydania wyroku przebywała na zwolnieniu lekarskim i nie była w stanie dokonać wymaganych czynności.
Pismem z dnia 7 września 2010 r. Sąd wezwał skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku poprzez przedłożenie Sądowi stosownych zaświadczeń czy zwolnień lekarskich, lub innej dokumentacji.
W odpowiedzi skarżąca przedłożyła zaświadczenie z dnia 2 października 2009 r. wystawione przez lekarza sądowego przy Sądzie Okręgowym w S., z którego wynika, że skarżąca nie mogła stawić się w dniu 29 września 2009 r. na wezwanie Sądu Rejonowego w S. z powodu choroby. W zaświadczeniu przewidywany termin jej zdolności do stawienia się na wezwanie Sądu wyznaczono na dzień 19 października 2009 r.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji, istotnie okoliczności faktyczne wskazane przez skarżącą, tj. niezdolność do pracy z powodu choroby mają charakter okoliczności wyjątkowych. Z przedłożonego zaświadczenia wynika, że skarżąca nie mogła stawić się w dniu 29 września 2009 r. na wezwanie Sądu Rejonowego w S., a przewidywany termin zdolności stawienia się na wezwanie Sądu ustalono na dzień 19 października 2009 r. Sąd jednak zauważył, że termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia. Skoro zatem skarżąca do dnia 19 października 2009 r. była niezdolna do pracy z powodu choroby, to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku liczony od pierwszego dnia następującego po dniu ustania niezdolności do pracy, tzn. od dnia 20 października 2009 r., upływał w dniu 26 października 2009 r. Skarżąca zaś przedmiotowy wniosek złożyła w dniu 21 lipca 2010 r., co skutkuje jego odrzuceniem.
Na to postanowienie T. K. złożyła zażalenie, z którego wynika, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu. Podniosła, że wniosek o przywrócenie terminu nie był spóźniony, albowiem przeszkoda do jego złożenia nie ustała, gdyż nadal jest na zwolnieniu lekarskim do 30 listopada 2010 r., 6 grudnia 2010 r. idzie na operację do szpitala, a do 24 października 2010 r. jest na leczeniu sanatoryjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie należało uwzględnić z następujących przyczyn.
Jak wynika z treści przedstawionej dokumentacji, zgłoszony w piśmie z dnia 21 lipca 2010 r. przez T. K. wniosek dotyczył przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Wr 350/09.
Natomiast wydane w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 29 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 350/09 dotyczy sprawy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r., co tym samym oznacza nieprawidłowe określenie przez Sąd pierwszej instancji przedmiotu rozpoznanej sprawy.
Z kolei uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odnosi się do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Wr 350/09; zachodzi zatem oczywista niespójność pomiędzy sentencją orzeczenia a jego uzasadnieniem.
Wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia nie pozwala na merytoryczną ocenę wniesionego środka zaskarżenia, niemniej tak skonstruowane orzeczenie jako niejasne i niespójne merytorycznie, w świetle uregulowań art. 138 i art. 141 § 4 w zw. z art. 166 P.p.s.a. nie może się ostać.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.