Postanowienie NSA z 13 lutego 2014 r., I OZ 89/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 1023/13 o zawieszeniu postępowania

Sprawa

w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 1023/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.

Sąd wskazał, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą K 38/13, zainicjowane wnioskiem z dnia 26 lipca 2013 r., złożonym przez grupę posłów na Sejm RP, o zbadanie zgodności przepisów art. 16 a ust. 2 – ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r.

Z uwagi na fakt, że regulacje dotyczące ustalania dochodu uprawniającego do specjalnego zasiłku opiekuńczego zawarte w art. 16 a ust. 2 – ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych zostały zakwestionowane do Trybunału Konstytucyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania, o jakiej mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Definitywne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania mającego na celu zbadanie zgodności z normami wyższego rzędu wskazanych powyżej regulacji zawartych w ustawie o świadczeniach rodzinnych.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. T. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Z akt sprawy wynika, że decyzja organu I instancji, utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją, została wydana m. in. na podstawie art. 16 a ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Sąd I instancji zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie w związku toczącym się postępowaniem przed Trybunałem Konstytucyjnym zarejestrowanym pod sygnaturą K 38/13, gdyż kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny będą miały wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.