Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 roku sygn. akt VII SA/Wa 1908/17 wydanym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin teoretyczny i praktyczny w celu sprawdzenia kwalifikacji kierowcy z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi.
Zażalenie na to postanowienie złożył R. B., wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że złożył wniosek o łączne rozpatrzenie spraw toczących się z jego skarg na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., bowiem wszystkie dotyczą zatrzymania prawa jazdy w dniu 10 czerwca 2015 roku. W tej sytuacji w ocenie wnoszącego zażalenie Sąd I instancji nie powinien wymagać wpisów sądowych od każdej ze skarg osobno.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna oplata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji co do przyjęcia, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga R. B. podlegała odrzuceniu jako nieopłacona. Okolicznością bezsporną jest, że R. B., wnosząc w dniu 13 kwietnia 2016 roku skargę na decyzję SKO w W. z dnia [...] marca 2016 roku, nr [...], nie wpłacił wpisu sądowego. W konsekwencji Sąd I instancji słusznie w oparciu o treść 220 § 1 i 3 p.p.s.a., a także § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wezwał go do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo uznane za doręczone skarżącemu w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. w dniu 8 listopada 2017 roku (por. k. 15, 17 i 20 akt sądowych). Termin na dokonanie niezbędnej opłaty upłynął bezskutecznie w dniu 15 listopada 2017 roku.
Podkreślenia wymaga, że skarżący w złożonym zażaleniu nie kwestionował powyższych okoliczności. Przedstawiona w rozpoznawanym obecnie środku odwoławczym argumentacja dotyczyła jedynie potrzeby łącznego rozpoznania skarg R. B. na decyzje SKO w W. i objęcia ich jednym wpisem sądowym z uwagi na to, że wszystkie dotyczą zatrzymanego skarżącemu prawa jazdy. Kwestia ta nie dotyczy w istocie zaskarżonego postanowienia, lecz prawidłowości zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, które powinno uwzględniać zdaniem skarżącego jego żądanie połączenia spraw. Zarzut w tym przedmiocie mógł być formułowany w środku zaskarżenia od tego zarządzenia. Postawienie go w zażaleniu od skarżonego postanowienia jest spóźnione.
Na marginesie wskazać trzeba, że stanowisko żalącego jest chybione. W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, że kwestionowana w niniejszym postępowaniu decyzja nie dotyczy zatrzymania skarżącemu prawa jazdy, ale skierowania go na egzamin teoretyczny i praktyczny w celu sprawdzenia kwalifikacji kierowcy. Wyjaśnić trzeba następnie, że R. B. wniósł cztery skargi na cztery różne decyzje SKO w W., tj. na decyzję z dnia [...] marca 2016 roku nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy (sygn. akt VII SA/Wa 1082/16), na decyzję z dnia [...] września 2015 roku nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy na okres trzech miesięcy od 10 czerwca 2015 r. do 10 września 2015 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2434/15), na decyzję z dnia [...] marca 2016 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne (sygn. akt VII SA/Wa 1909/17) oraz z dnia [...] marca 2016 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin teoretyczny i praktyczny (sygn. akt VII SA/Wa 1908/17). Wszystkie te decyzje wpisują się w system sankcji, jakie przewidział ustawodawca wobec kierowców, którzy wielokrotnie dopuszczają się naruszeń przepisów ruchu drogowego, co nie zmienia faktu, że każda z nich jest odrębnym aktem administracyjnym. Zaskarżając je, skarżący zainicjował cztery odrębne postępowania sądowoadministracyjne. Nie ulega wątpliwości, że w każdym z nich wymagane było uiszczenie osobnego wpisu od skargi. Kwestia odrębności zainicjowanych przez skarżącego postępowań sądowoadministracyjnych została obszernie wyjaśniona w wyrokach zapadłych w sprawach o sygn. akt VII SA/Wa 1082/16 oraz VII SA/Wa 2434/15.
Niezależnie od powyższego wypada wskazać, że nawet połączenie spraw nie oznaczałoby pobrania tylko jednego wpisu. Połączenie kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 1 lub § 2 p.p.s.a., w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma bowiem charakter techniczny i organizacyjny. Zgodnie z art. 111 § 1 p.p.s.a. sąd zarządza połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą, a stosownie do § 2 tego przepisu sąd może zarządzić połączenie spraw, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Nie oznacza to jednak powstania jednej nowej sprawy, a sprawy połączone zachowują nadal swoją odrębność. Sąd administracyjny zobligowany jest do wydania rozstrzygnięcia co do każdej sprawy z osobna. W zależności od tego, czy połączenie dotyczyło jedynie rozpoznania, czy również rozstrzygnięcia spraw, sąd wydaje orzeczenie dla każdej sprawy z osobna, bądź w jednym orzeczeniu zawiera kilka rozstrzygnięć, odnosząc się do wszystkich spraw połączonych. Połączenie spraw pozostaje natomiast bez wpływu na obowiązki strony w zakresie uiszczenia wpisu od każdej z nich (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2017 roku sygn. akt I OZ 2097/16).
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu, a wniesione zażalenie za podlegające oddaleniu jako niezasadne na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.