Postanowienie NSA z 6 grudnia 2012 r., I OZ 892/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. O. w m.st. Warszawie Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 460/12 odrzucające skargę kasacyjną M. P. O. w m.st. Warszawie Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 460/12

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi M. P. O. w m. st. Warszawie Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 30 stycznia 2012 r. nr 144/2012 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 460/12 odrzucił skargę kasacyjną M. P.a O. w m.st. Warszawie Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 460/12 w sprawie ze skargi M. P. O.w m. st. Warszawie Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 30 stycznia 2012 r. nr 144/2012 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2012 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego – r. pr. M. K. w dniu 3 września 2012 r. Od powyższego orzeczenia w dniu 3 października 2012 r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, podpisaną przez Prezesa Zarządu – S. M. oraz Członka Zarządu – K.B.

Odrzucając skargę - na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej "P.p.s.a." - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że M. P. O. w m. st. Warszawie Sp. z o.o. w Warszawie, wbrew treści przepisu art. 175 P.p.s.a., wniosło w dniu 3 października 2012 r. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2012 r. podpisaną przez członków zarządu tej spółki, co skutkowało jej odrzuceniem.

Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r. wniosło M. P. O. w m.st. Warszawie z siedzibą w Warszawie, reprezentowane przez radcę prawnego. Zaskarżając postanowienie w całości zarzucono mu naruszenie art. 178 P.p.s.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Wskazując na ten zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wstrzymanie jego wykonania oraz "uchylenie postanowienia z dnia 16 października 2012 r. w całości i wstrzymanie jego wykonania".

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że sędzia który brał udział w wydaniu wyroku z dnia 9 sierpnia 2012 r. wydał następnie postanowienie o odrzuceniu wniesionej od tego wyroku skargi kasacyjnej, mimo iż na mocy art. 18 § 1 pkt 6 P.p.s.a. podlegał wyłączeniu od udziału w sprawie. Natomiast naruszenie przepisów o wyłączeniu sędziego z mocy ustawy powoduje nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 4), uchybienie to jest także jedną z podstaw wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Stosownie zaś do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powołana ustawa wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby.

Z powyższego wynika, iż skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym związanym z wysokimi wymogami formalnymi. Świadczy o tym nie tylko ustawowe określenie dopuszczalności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez profesjonalnych pełnomocników, lecz również forma, jaką pismo zwane skargą kasacyjną musi spełniać.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że skarga kasacyjna skarżącej Spółki została sporządzona przez Prezesa Zarządu – S. M. i Członka Zarządu – K. B. Wskazują na to podpisy, którymi opatrzona jest ta skarga. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty jest pogląd, który podziela Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym zażalenie, że przez sporządzenie skargi kasacyjnej należy rozumieć nie tylko jej napisanie, ale także podpisanie, ponieważ to podpis wprost wskazuje osobę, która sporządziła skargę (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 859/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II GSK 503/07, CBOSA). W orzecznictwie podkreśla się, że jedynie podpisy złożone pod skargą kasacyjną potwierdzają z punktu widzenia sądu oceniającego jej dopuszczalność, że przy konstruowaniu tego środka zaskarżenia brał udział, zgodnie z obowiązkiem nałożonym przez art. 175 P.p.s.a., uprawniony fachowy podmiot (por. postanowienie NSA z 18 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 548/06, CBOSA). Jeśli zatem skargę kasacyjną, jak to ma miejsce w sprawie, strona podpisała osobiście, to oznacza to, że również ją sporządziła.

Z tych względów Sąd pierwszej instancji zasadnie postanowił na podstawie art. 178 P.p.s.a. o odrzuceniu skargi kasacyjnej jako wniesionej przez nieprawniony podmiot.

Odnosząc się zaś do zarzutu podniesionego w uzasadnieniu zażalenia, że sędzia który brał udział w wydaniu wyroku z dnia 9 sierpnia 2012 r. wydał następnie postanowienie o odrzuceniu wniesionej od tego wyroku skargi kasacyjnej, mimo iż na mocy art. 18 § 1 pkt 6 P.p.s.a. podlegał wyłączeniu od udziału w sprawie, wskazać należy, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator.

Występująca w orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego rozbieżność stanowisk co do tego, czy postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, na podstawie art. 178 P.p.s.a. może wydać sędzia, który uczestniczył w wydaniu zaskarżonego wyroku, została usunięta w wyniku uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 23 maja 2005 r. sygn. akt I OPS 3/05, ONSAiWSA 2005/6/110, w której stwierdzono: "Sędzia, który brał udział w wydaniu wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego zaskarżonego następnie skargą kasacyjną, nie jest wyłączony na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 P.p.s.a. od badania w trybie art. 178 tej ustawy, czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne, w tym także, od udziału w wydaniu postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną".

Podzielając powyższe stanowisko stwierdzić należy, że wyłączenie sędziego na podstawie powołanego wyżej przepisu nie miało zastosowania do postępowania międzyinstancyjnego, w którym w sprawie niniejszej wydano postanowienie z dnia 11 października 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej M. P. O. w m.st. Warszawie z siedzibą w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2012 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.