Postanowienie NSA z 18 listopada 2020 r., I OZ 901/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 czerwca 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 1405/19 odrzucające skargę A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie z dnia [...] 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia:

Skład

Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska

Sentencja

1. sprostować z urzędu zaskarżone postanowienie poprzez zastąpienie w jego komparycji błędnej nazwy organu: "Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności" nazwą poprawną: "Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie", 2) oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 4 czerwca 2020 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę A. L. na postanowienie "Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności" z [...] 2019 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego w dniu [...] 2019 r. przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie.

Sąd uznał skargę za wniesioną po upływie 30-dniowego ustawowego terminu przyjmując, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 września 2019 r. Termin na wniesienie skargi upływał zatem z dniem 10 października 2019 r., a skarga została złożona w dniu 25 listopada 2019 r. do Sądu Rejonowego [...] w Krakowie [...], a następnie przekazana do organu administracji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania na posiedzeniu jawnym, w obecności pełnomocnika przyznanego skarżącemu z urzędu. Wyraził wątpliwość co do prawidłowości wydania postanowienia na posiedzeniu niejawnym, wskazując, że takie procedowanie jest nieobiektywne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z przywołanych przepisów ustawy procesowej jednoznacznie wynika, w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Każdorazowo badanie dochowania terminu do dokonania tej czynności procesowej wymaga poczynienia przede wszystkim ustaleń w zakresie daty doręczenia zaskarżonego aktu, która wywołuje rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi. W niniejszej sprawie prawidłowe ustalenia Sądu I instancji słusznie prowadzą do konkluzji, że skarżący nie dochował terminu do jej wniesienia. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie zostało doręczone skarżącemu 10 września 2019 r. Termin do złożenia skargi upływał z dniem 10 października 2019 r., skarga zaś została wniesiona 25 listopada 2019 r., a zatem z upływem przewidzianego przepisami prawa terminie i to do organu niewłaściwego, który pismem z dnia 3 grudnia 2019 r. przesłał skargę do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie. Powyższe ustalenia stanowiły przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia wyjaśnić należy, że podstawę do rozpoznania tej sprawy w trybie uproszczonym stanowił art. 119 pkt 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Jak stanowi zaś art. 120 p.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Mając powyższe okoliczności na uwadze uznać należało zapatrywanie Sądu I instancji w kwestii uchybienia terminu do wniesienia skargi za prawidłowe, a zatem zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a.

Na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji zaskarżonego postanowienia.