Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 3 lipca 2009 r. pozostawił bez rozpoznania pismo D.W. i M.W. z dnia 17 marca 2009 roku złożone w sprawie ze skargi na bezczynność Burmistrza Gminy Trzebnica w przedmiocie postępowania rozgraniczeniowego.
Sąd I instancji wyjaśnił, że powyższe pismo zostało zatytułowane "zażalenie – skarga na postanowienie z dnia 13 lutego 2009 roku". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 23 marca 2009 roku wezwano skarżących do uzupełnienia braków powyższego pisma poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego postanowienia, wyjaśniając, że w niniejszym postępowaniu w dniu 13 lutego 2009 roku nie zostało wydane rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na powyższe D.W. wyjaśniła, że podtrzymuje swoje zażalenie.
W ocenie Sądu I instancji, powyższe okoliczności uniemożliwiły nadanie pismu dalszego biegu. W związku z powyższym pozostawiono pismo bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 cytowanej ustawy).
Sąd całkowicie aprobuje stanowisko zaprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Złożone przez skarżących pismo zatytułowane "zażalenie – skarga" nie mogło otrzymać prawidłowego biegu z uwagi na niedostateczne dane w nim zawarte, a w szczególności brak w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcia, do którego odwołali się skarżący w złożonym piśmie. Również na skutek przesłanego skarżącym wezwania powzięte przez Sąd I instancji wątpliwości nie zostały wyjaśnione. W tej sytuacji zasadnie pozostawiono pismo skarżących bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.