Postanowienie NSA z 2 grudnia 2010 r., I OZ 907/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2010 r. sygn. akt III SO/Gd 20/10 o oddaleniu wniosku C.W. o wymierzenie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Gdańsku grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami

Sprawa

sprawy postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek C.W. o wymierzenie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Gdańsku grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako ustawa P.p.s.a., za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. W uzasadnieniu Sąd zauważył, że skarżący złożył bezpośrednio do Sądu skargę na decyzję Zakładu z dnia 24 lipca 2001 r. Skarga ta przekazana została organowi pismem z dnia 11 sierpnia 2010 r. W dniu 27 sierpnia 2010 r. organ przesłał pismo, w którym zawarta została odpowiedź na skargę, a następnie – po wezwaniu w dniu 7 września 2010 r. – Zakład przesłał, w dniu 9 września 2010 r., także skargę oraz akta sprawy. Zdaniem Sądu oznaczało to, że organ wykonał ciążący na nim obowiązek, określony w art. 54 § 2 P.p.s.a., w zakreślonym przepisami terminie, zatem nie było podstaw do ukarania go grzywną w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wniósł C.W., zarzucając, iż pomimo upływu dwóch i pół miesiąca nie otrzymał odpowiedzi, czy Zakład Ubezpieczeń Społecznych zgadza się z zarzutami skargi. Skarżący domagał się także wymierzenia organowi 18 000 zł grzywny za zwłokę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.

W przedmiotowej sprawie C.W. złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Gdańsku bezpośrednio do Sądu, wbrew wymaganiom z art. 54 § 1 ustawy P.p.s.a., nakazującego wniesienie skargi za pośrednictwem organu. Skarga ta, pismem z dnia 11 sierpnia 2010 r., przekazana została organowi, który w dniu 27 sierpnia 2010 r. przedstawił Sądowi odpowiedź na skargę, zaś w dniu 7 września 2010 r. przesłał wniesiony w sprawie środek zaskarżenia wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Zasadnie więc uznał Sąd I instancji, że w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło uchybienie terminu wskazanego w art. 54 § 2 P.p.s.a., a tym samym nie ma podstaw do ukarania organu grzywną w trybie art. 55 § 1 tej ustawy.

Mając na uwadze, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.