Postanowienie NSA z 8 października 2019 r., I OZ 908/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2019 r. sygn. akt II SO/Wa 6/19 o oddaleniu wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie kompletnych akt administracyjnych postanawia:

Skład

Sędzia NSA Tamara Dziełakowska przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 11 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie kompletnych akt administracyjnych.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, wnioskiem z 19 grudnia 2018 r. skarżący wystąpił do sądu o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie akt sprawy w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 11 października 2018 r.

W odpowiedzi na wniosek Komendant Główny Policji wniósł o jego oddalenie podnosząc, iż przekazał całą dokumentację.

Oddalając powyższy wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie nie zaszły okoliczności, o jakich mowa w art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). Z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 738/18 wynika, że wnioskodawca wniósł skargę za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji 20 listopada 2018 r. i od tej daty rozpoczął zatem bieg trzydziestodniowy termin, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Termin ten upłynął 20 grudnia 2018 r., natomiast skarga została przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy 6 grudnia 2018 r. Tym samym, organ wykonał ciążący na nim obowiązek w terminie i z tych względów Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 151 w związku z art. 64 § 3 i art. 55 § 1 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. J., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że organ nie uchybił terminowi, o jakim mowa w art. 54 § 1 P.p.s.a. i dopełnił ciążący na nim obowiązek, czego nawet nie kwestionuje sam skarżący w rozpoznawanym zażaleniu. Nie było zatem podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku i ukarania go grzywną. W nawiązaniu natomiast do argumentacji zażalenia stwierdzić trzeba, że wnioskodawca nie sprecyzował w nim, jakich dokumentów miałoby rzekomo brakować w aktach przekazanych przez organ ani na czym miałyby polegać jakiekolwiek inne braki w materiale dowodowym, czy inne nieprawidłowości stanowiące naruszenie prawa. Powołane przez wnioskodawcę przepisy, w tym m.in. art. 7, art. 10 § 1, art. 156 K.p.a., czy art. 51 ust. 3, art. 61 Konstytucji RP nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie o wymierzenie grzywny organowi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.