Postanowienie NSA z 26 stycznia 2017 r., I OZ 91/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt I SO/Wa 903/16 oddalające wniosek P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. za nieprzekazanie skargi P. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia:

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk

Sentencja

uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić wniosek.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt I SO/Wa 903/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił wniosek P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. za nieprzekazanie skargi P. S. z dnia 27 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

W uzasadnieniu wskazano, że skarżący, jak wynika z wyjaśnień organu, nie wniósł skargi, o której mowa we wniosku o wymierzenie grzywny. Sąd I instancji podkreślił, że w sytuacji, w której brak było skargi, nie zaistniał po stronie organu obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny.

Zażalenie na to postanowienie wywiódł P. S., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o to, aby Naczelny Sąd Administracyjny sam wymierzył organowi grzywnę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Przekazanie skargi jest jednak możliwe tylko wtedy, gdy skarga taka zostanie wniesiona do organu.

W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 2 maja 2016 r. (k. 2 akt sądowych) wystąpił z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 27 kwietnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem orzeczenia nr [...], którą, jak twierdzi, wniósł w dniu 27 kwietnia 2015 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej. W związku z wyjaśnieniami organu (k. 11 akt sądowych), z których wynika, że przedmiotowa skarga nie wpłynęła do organu oraz biorąc pod uwagę to, że wnoszący o wymierzenie grzywny nie wykazał, zarówno na etapie wnoszenia wniosku, jak i później, na etapie składania zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skarga ta została faktycznie złożona (nie przedstawił np. potwierdzenia jej doręczenia do SKO w W.), Sąd I instancji powinien był odrzucić wniosek skarżącego jako niedopuszczalny na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 1519/16; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1658/04; tak też: M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 343, Nb 3).

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 189 w związku z art. 197 § 2 oraz z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.