Postanowienie NSA z 3 grudnia 2010 r., I OZ 913/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Starosty C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r., sygn. akt I SA 1551/03 wzywające Starostę C. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt I SA 1551/03 oddalającego skargę Wójta Gminy M. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] maja 2003 r., nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa przez gminę własności nieruchomości postanawia:

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Teza

Zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), Sąd wienien doręczyć bez wzywania do opłat odppis prawomocnego wyroku na wniosek organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków.

Sentencja

uchylić zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r., sygn. akt I SA 1551/03, wezwano Starostę C. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 20 zł za odpis prawomocnego wyroku tegoż Sądu z dnia 3 marca 2005 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Na to zarządzenie Starosta C. złożył zażalenie powołując się na art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.).

Wskazał także, iż w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 234 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 23 powołanej ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego.

Natomiast w myśl art. 6a wskazanej wyżej ustawy, starostowie prowadzą ewidencję gruntów i budynków, jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

Sprawę nabycia z mocy prawa przez gminę własności nieruchomości, będącą przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie, kończy ostatecznie, merytorycznie decyzja organu administracji publicznej, który winien przesłać tę decyzję organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków.

W niniejszej sprawie wnioskiem z dnia 20 września 2010 r. Starosta C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przesłanie mu odpisu wyroku tegoż Sądu z dnia 3 marca 2005 r., którego przedmiotem było nabycie z mocy prawa przez gminę własności nieruchomości.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie rozstrzyga sprawy co do istoty, jednak oddalenie skargi i nieskorzystanie przez strony postępowania z możliwości wniesienia skargi kasacyjnej oznacza, że zaskarżona decyzja stała się prawomocna.

Skoro więc Starosta C. z mocy ustawy jest obowiązany do prowadzenia ewidencji gruntów i budynków (co oznacza także wprowadzanie wszelkich zmian w tejże ewidencji), to tym samym Sąd pierwszej instancji powinien uwzględnić wniosek o przesłanie mu odpisu wyroku z dnia 3 marca 2005 r. i nie powinien wzywać do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie tegoż odpisu. Innymi słowy, zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.), Sąd winien doręczyć bez wzywania do opłat odpis prawomocnego wyroku na wniosek organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków. Starosta bowiem w celu dokonania zmian w ewidencji miał obowiązek upewnić się, że decyzja w tym zakresie jest nie tylko ostateczna, ale i prawomocna.

W niniejszej sprawie nie ma natomiast zastosowania art. 234 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż przepis ten dotyczy sytuacji, w której doręcza się z urzędu stronom postępowania odpisy orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Natomiast Starosta C. nie był stroną postępowania w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 i art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.