Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Wr 261/18 (dalej postanowienie z 20 czerwca 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę R. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 23 kwietnia 2018 r., za pośrednictwem operatora pocztowego, skarżący wniósł skargę na opisane w sentencji postanowienie SKO [...].
Kwestionowane rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącemu 20 marca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych) i zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia.
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej ppsa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczona stronie 20 marca 2018 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 19 kwietnia 2016 r. [2018 r.] (czwartek). Tymczasem, skargę złożono 23 kwietnia 2018 r., a zatem z uchybieniem obowiązującego terminu.
Należy wskazać, że w myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa sąd odrzuca postanowieniem skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na postanowienie z 20 czerwca 2018 r. zażalenie wywiódł R. L. (dalej skarżący) wskazując, że nie przekroczył ustawowego terminu; odebrał zaskarżone postanowienie 23 marca 2018 r. (piątek), a nie w dniu 20 marca 2018 r.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia (k. 17 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Spornym w niniejszej sprawie jest, czy skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę w ustawowym terminie.
Jak wynika z akt administracyjnych obioru zaskarżonego postanowienia dokonał pełnomocnik skarżącego - Z. L. - dnia 20 marca 2018 r. (potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach administracyjnych), zamieszkały pod tym samym adresem co skarżący ([...]).
Stosownie do art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu (albo jego pełnomocnikowi) rozstrzygnięcia w sprawie.
Termin na wniesienie skargi upłynął zatem dnia 19 kwietnia 2018 r.
Skarżący wywiódł skargę 23 kwietnia 2018 r. (k. 2, 3 akt sądowych), zatem z uchybieniem ustawowego terminu.
Sąd I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny w sprawie, w konsekwencji czego odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu.
Sądy administracyjne procedują na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), a nie na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego argumentacja skarżącego w zażaleniu, z powołaniem na kpa, w szczególności art. 57 § 1 i 4 kpa, nie mogła przynieść spodziewanego rezultatu.
Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, oddalił zażalenie.