Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 maja 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną K. K. w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego.
Odpis postanowienia z dnia 25 maja 2016 r. został doręczony skarżącemu w dniu 3 czerwca 2016 r. wraz z pouczeniem odnośnie do trybu i terminu zaskarżenia tego orzeczenia (k. 78 i 81), w tym o wymogu sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Na postanowienie z dnia 25 maja 2016 r. K. K. wniósł w terminie zażalenie tytułując je jako "odwołanie od postanowienia z dnia 25.5.16 II SA/Po 161/16". Zażalenie to, podobnie jak skargę kasacyjną, strona sporządziła osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie na to postanowienie, pomimo istnienia tzw. przymusu adwokackiego, czyli obowiązku sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w treści art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym skarżący został należycie pouczony, zostało przygotowane i wniesione przez skarżącego osobiście. Stąd też, jako niedopuszczalne w świetle przepisów P.p.s.a. (art. 178 w zw. z art. 197 § 2), podlegało odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 8) p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia.
Art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. Skarżący, pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.