Postanowienie NSA z 5 kwietnia 2022 r., I OZ 92/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 164/20 o umorzeniu postępowania zażaleniowego

Sprawa

w sprawie ze skargi E.W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 grudnia 2019 r. nr DAP-WOSR-7280-134/2019/MK w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Mirosław Wincenciak przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 164/20, po rozpoznaniu sprawy ze skargi E.W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 grudnia 2019 r. nr DAP-WOSR-7280-134/2019/MK w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, umorzył postępowanie sądowe (pkt 1); zwrócił skarżącej E.W. wpis sądowy w wysokości 200 zł (pkt 2).

Pismem z dnia 19 marca 2020 r. skarżąca E.W. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Z kolei pismem z dnia 31 marca 2020 r. zażalenie na powyższe postanowienie wniosła uczestniczka postępowania – T.S., działająca przez pełnomocnika – E.W.

W piśmie z dnia 6 stycznia 2021 r. T.S., działająca przez pełnomocnika E.W., złożyła oświadczenie o cofnięciu zażalenia z dnia 31 marca 2021 r., wnosząc jednocześnie o zwrot uiszczonego wpisu od zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 164/20, po rozpoznaniu zażalenia T.S. z dnia 31 marca 2020 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 164/20 o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi E.W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 grudnia 2019 r. nr DAP-WOSR-7280-134/2019/MK w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, umorzył postępowanie zażaleniowe (pkt 1); zwrócił uczestniczce postępowania T.S. wpis sądowy od zażalenia w wysokości 100 zł (pkt 2).

W uzasadnieniu postanowienia podał, że stosownie do treści art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W ocenie Sądu pierwszej instancji, w rozpoznawanej sprawie, wobec skutecznego cofnięcia przez uczestniczkę postępowania – T.S. (działającą przez pełnomocnika – E.W.) zażalenia z dnia 31 marca 2020 r. na postanowienie z dnia 3 marca 2020 r., postępowanie zażaleniowe wobec w/w uczestniczki postępowania stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia E.W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraziła niezadowolenie ze stanowiska zajętego w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 195 § 3 p.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego jest cofnięcie zażalenia przed jego rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny czy wojewódzki sąd administracyjny w trybie samokontroli.

Należy podkreślić, iż w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uregulowano wprost kwestii cofnięcia zażalenia. Zgodnie jednak z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 (nie ma zastosowania w tej sprawie). Z kolei w świetle art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w tym m.in. art. 60 p.p.s.a. Stosownie natomiast do treści art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten należy zatem stosować odpowiednio do możliwości cofnięcia zażalenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, analiza treści pisma T.S. z dnia 6 stycznia 2021 r., działającej przez pełnomocnika E.W., wskazuje, iż skutecznie cofnęła ona swoje zażalenie z dnia 31 marca 2021 r. na postanowienie z dnia 3 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 164/20. W przedmiotowym piśmie uczestniczka postępowania wyraźnie oświadczyła, że cofa zażalenie z dnia 31 marca 2020 r. i wnosi o zwrot uiszczonego wpisu od zażalenia. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, nie ma również podstaw, aby uznać cofnięcie zażalenia za niedopuszczalne. Skuteczne cofnięcie przez T.S. zażalenia skutkowało zatem bezprzedmiotowością dalszego prowadzenia postępowania zażaleniowego wszczętego przez wyżej wymienioną i w konsekwencji, na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a., musiało prowadzić do umorzenia postępowania zażaleniowego w tym zakresie.

Należy także wyjaśnić skarżącej, iż podnoszona przez nią w zażaleniu argumentacja – niezwiązana z kwestią umorzenia postępowania zażaleniowego wszczętego przez T.S. na skutek cofnięcia przez nią zażalenia – nie mogła być przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym postępowaniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.