Postanowienie NSA z 10 października 2019 r., I OZ 922/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2019 r., sygn. akt II SO/Wa 16/19 o odrzuceniu wniosku W.L. o wymierzenie grzywny Komendantowi Służby Ochrony Państwa za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami

Sprawa

sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Zgierski przewodniczący

Uzasadnienie

I OZ 922/19

W.L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Komendantowi Służby Ochrony Państwa grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Przewodniczący Wydziału II wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku przez złożenie 1 odpisu wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie zostało uznane za doręczone wnioskodawcy w dniu 7 maja 2019 r.

Postanowieniem z dnia 29 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o wymierzenie grzywny, wskazując, że wnioskodawca nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego wniosku.

Na ww. postanowienie zażalenie złożył W.L., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji lub jego zmianę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tego obowiązku sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Merytoryczne rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny musi zostać poprzedzone sprawdzeniem jego formalnej poprawności.

Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymagań jest dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom, o czym stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a.

W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienny skutek nieuzupełnienia braków formalnych został uregulowany w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca wniosek, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jego braków formalnych.

Wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, nie dołączając odpisu dla organu. Z uwagi na stwierdzony brak wnioskodawca, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwany został do nadesłania brakującego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone wnioskodawcy w dniu 7 maja 2019 r., w związku z czym termin do uzupełnienia braku formalnego upływał w dniu 14 maja 2019 r. W wyznaczonym terminie wnioskodawca nie nadesłał odpisu wniosku, co oznacza, że w rozpoznawanej sprawie spełnione zostały przesłanki odrzucenia wniosku z przyczyn formalnych bez jego merytorycznego rozpoznania.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.