Postanowienie NSA z 22 lutego 2012 r., I OZ 93/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/GI 1593/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił M. G. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach wydanej w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący nie podał żadnego uzasadnienia swojego wniosku, a co za tym idzie nie wykazał, aby w sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co mogłoby stanowić przesłankę wstrzymania wykonania decyzji, określoną w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Okoliczności wskazujące na możliwość powstania takiego niebezpieczeństwa nie wynikały także z treści skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. G., nie stawiając żadnego zarzutu naruszenia prawa i opisując szczegółowo dotychczasowy przebieg postępowania toczącego się przed organami administracji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

Art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających takie niebezpieczeństwo spoczywa na stronie. Złożony w przedmiotowej sprawie wniosek nie zawierał odrębnego uzasadnienia, dlatego też Sąd I instancji ocenić mógł go jedynie w świetle zarzutów postawionych w skardze, w której wniosek ów zawarto. Dokonując takiej oceny Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż nie skarżący nie wskazali, aby wykonanie zaskarżonej decyzji powodowało powstanie niebezpieczeństwa, o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Stanowisko to uznać trzeba za usprawiedliwione. Także zażalenie wniesione przez skarżącego nie wskazywało, aby wykonanie zaskarżonego aktu mogło spowodować zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej w sprawie decyzji.

Podkreślenia wymaga przy tym, iż strona w swoim zażaleniu nie zawarła żadnego zarzutu naruszenia prawa, a tylko skuteczne wykazanie naruszenia przez Sąd I instancji obowiązujących norm mogłoby doprowadzić do zmiany zaskarżonego postanowienia.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.