Postanowienie NSA z 24 stycznia 2013 r., I OZ 933/12

Sąd

Warszawa, dnia 24 stycznia 2013 r. POSTANOWIENIE Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Jarosława Haręży na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2012 r. sygn. akt IV SA/Gl 187/12 o odrzuceniu zażalenia J.H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 187/12 pozostawiające wniosek J.H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującycm ustanowienie pełnomocnika z urzędu bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi J.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 23 stycznia 2012 r., sygn. akt [...] w przedmiocie świadczeń z tytułu alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 października 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie J.H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 187/12 z uwagi na złożenie go po upływie zakreślonego terminu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Wojewódzki wskazał, że w dniu 30 kwietnia 2012 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Skarżący, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 maja 2012 r., został poinformowany, iż strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu prawa pomocy i opieki społecznej, zgodnie z regulacją art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "P.p.s.a.", nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, w związku z czym wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych nie podlegał rozpoznaniu.

Pismem z dnia 14 maja 2012 r., w związku z wnioskiem skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, J.H. został wezwany do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2012 r., Referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, z uwagi na niedokonanie przez skarżącego powyższej czynności, tj. nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie.

J.H., w dniu 26 czerwca 2012 r. złozył sprzeciw od od ww. zarządzenia, domagając się ponownego rozpoznania jego wniosku.

Na mocy zarządzenia z dnia 23 lipca 2012 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika, poprzez nadesłanie go na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania dołączono urzędowy formularz przedmiotowego wniosku PPF. Jak wynika z akt sprawy, niniejsze wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 lipca 2012 r.

W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym Sąd Wojewódzki, zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2012 r., pozostawił ów wniosek bez rozpoznania. Przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone w dniu 3 września 2012 r. W.H. – matce skarżącego.

Zażalenie na powyższe zarządzenie Sądu wniósl w dniu 11 września 2012 r. J.H. podkreślając, iż wielokrotnie już opisywal swą sytuację majątkową, zaś Sąd winny jest nadesłać druk urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Postanowieniem z dnia 15 października 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 194 § 2 P.p.s.a., odrzucił zażalenie J.H. na zarządzenie z dnia 27 sierpnia 2012 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do treści art. 252 § 1 i 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy winien być złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, a także zawierać m.in. oświadczenie strony o stanie majątkowym, dochodach, a w przypadku osoby fizycznej ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświdczenie strony o niezatrudnieniu. Niezachowanie powyższego wymogu jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a. Na mocy art. 49 § 2 P.p.s.a., na zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania służy stronie zażalenie, które stosowanie do art. 194 § 2 P.p.s.a. wnosi się w terminie 7 dni.

W niniejszej sprawie zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania zostało skarżącemu doręczone – w formie doręczenia zastępczego do rąk dorosłego domownika - matki skarżącego – W.H. w dniu 3 września 2012 r., który to fakt wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia, o którym mowa w art. 194 § P.p.s.a. upłynął zatem z dniem 10 września 2012 r. Wniesienie przez skarżącego zażalenia w dniu 11 września 2012 r. (data stempla pocztowego), nastąpiło więc z uchybieniem ww. terminu, co skutkowało jego odrzuceniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia J.H. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący domagał się przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co nastepuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Natomiast, z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 tejże ustawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że odpis zarządzenia z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 187/12 wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został doręczony matce skarżącego – W.H., w formie doręczenia zastępczego, w dniu 3 września 2012 r. Oznacza, to że siedmiodniowy termin na jego zaskarżenie upływał w dniu 10 września 2012 r. Tymczasem skarżący zażalenie złożył dopiero w dniu 11 września 2012 r., a więc z naruszeniem ustawowego terminu do jego wniesienia. W związku z powyższym uznać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odrzucił zażalenie jako wniesione po terminie.

Ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczała się zatem jedynie do zbadania zasadności postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 187/12 o odrzuceniu zażalenia skarżącego.

Biorąc pod uwagę argumenty skarżącego zawarte w zażaleniu z dnia 5 listopada 2012 r., dotyczące zasadności przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie, nie mogły być w tym przypadku uwzględnione.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.