Postanowienie NSA z 7 października 2009 r., I OZ 935/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 679/08 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 28 października 2008 r., odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 września 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego

Sprawa

w sprawie ze skargi A.F. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania o wywłaszczenie nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16.01.2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A.F. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 28.10.2008 r., odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2.09.2008 r. o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu Sąd zauważył, iż zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego odrzucone zostało z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę jego braków formalnych. Następnie skarżąca wystąpiła z zażaleniem na postanowienie z dnia 28.10. 2008 r. odrzucające jej zażalenie. Sąd wezwał ją do uzupełnienia braków formalnych wniesionego środka zaskarżenia, pouczając skarżącą o siedmiodniowym terminie na wykonanie zarządzenia. W zakreślonym terminie A.F. nie uzupełniła braków formalnych swojego zażalenia, co powodowało, zdaniem Sądu, konieczność jego odrzucenia na podstawie art. 194 § 3 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Zażalenie na postanowienie z dnia 16.01.2009 r. wniosła A.F., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, iż załącza do każdego wysyłanego pisma wszystkie wymagane odpisy i nie zrozumiałe jest dla niej, czemu wraz z poprzednimi zażaleniami nie zostały dostarczone Sądowi ich odpisy. Jej zdaniem mogło to być spowodowane tym, że osoba odpowiedzialna za odbiór korespondencji przez przypadek mogła wyrzucić odpisy jej pism. Ponadto skarżąca podkreśliła, iż jest osobą starszą i nie posiada wiedzy prawniczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Z art. 49 § 1 tejże ustawy wynika, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja będzie miała zastosowanie w sprawie niniejszej, bowiem w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Podkreślić należy jednakże, iż obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 powołanej ustawy, polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 178 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Odmienna interpretacja - zastosowana przez Sąd I instancji - jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zbyt rygorystyczna. Nie można zatem uznać, że każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do sytuacji pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, tzn. taki, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Braku odpisu zażalenia nie można zakwalifikować do braku istotnego, ponieważ Sąd jest władny wykonać dodatkową kopię zażalenia we własnym zakresie, a tym samym nadać prawidłowy bieg złożonemu pismu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 47 § 1 i art. 49 § 1 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 wskazanej ustawy i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.