Postanowienie NSA z 1 czerwca 2017 r., I OZ 945/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1210/15

Sprawa

w sprawie ze skargi L. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Iwona Bogucka przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. L. K. reprezentowany przez matkę J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W skardze pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o przyznanie pełnomocnika z urzędu.

Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1210/15 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych pozostawił bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, a którego braku mimo wezwania nie uzupełniono, pozostawia się bez rozpoznania.

Pismem z dnia 14 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniosła sprzeciw od zarządzenia Referendarza Sądowego z dnia 19 lutego 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1210/15 na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. W uzasadnieniu stwierdził, że nie ulega wątpliwości, że wnioskodawczyni nie nadesłała urzędowego formularza PPF, a zatem, że złożony przez nią wniosek obarczony był brakami formalnymi. Nie uczyniła tego również po wezwaniu jej do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przy czym bezsporne jest, że owo wezwanie otrzymała w dniu 14 marca 2016 r.

Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z dnia 6 czerwca 2016 r., skarżący L. K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 czerwca 2016 r. Natomiast jak wynika z pisma z dnia 27 lipca 2016 r. sporządzonego w Kasie WSA w Krakowie, powyższa opłata nie została uiszczona.

W konsekwencji postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1210/15 na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucono skargę.

Zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie wniosła pełnomocnik skarżącego wnioskując o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że wydano go przedwcześnie, bowiem w terminie do zapłaty wpisu sądowego złożono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie pełnomocnika skarżącego w sprawie toczyło się postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, a zatem do jego zakończenia nie ma podstaw do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało pełnomocnikowi skarżącego skutecznie doręczone w dniu 27 czerwca 2016 r. i do dnia 26 lipca 2016 r. nie uiszczono żądanego wpisu.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia, należy wyjaśnić, że postępowanie w przedmiocie zwolnienia skarżącego L. K. od kosztów sądowych zostało prawomocnie rozstrzygnięte postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2016r. Ponadto nie znajdują oparcia w aktach sprawy twierdzenia pełnomocnika skarżącego o złożeniu w terminie do zapłaty wpisu sądowego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzić należy, że w zakreślonym terminie do dnia 4 lipca 2016 r. skarżący nie uiścił stosownej opłaty (jak również nie zgłosił wniosku o przyznanie prawa pomocy), zatem skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Wskazać także należy, że w związku ze złożonym przez J. K. wnioskiem o dopuszczenie jej do udziału w sprawie w charakterze strony, prowadzone było postępowanie w przedmiocie przyznania J. K. prawa pomocy, ale pozostaje ono bez wpływu na postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy skarżącemu L. K. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.