Postanowienie NSA z 15 grudnia 2010 r., I OZ 948/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F.Ś. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 750/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi F.Ś. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej postanawia:

Skład

Przewodniczący: sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2010 r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wezwał F.Ś. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) - od skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej.

Powyższe zarządzenie F.Ś. zaskarżył zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że nie jest w stanie uiścić wpisu, ponieważ nie posiada żadnych dochodów, nie pobiera żadnych świadczeń socjalnych, a przedmiotowy grunt, do którego nie może otrzymać zjazdu, dostał w darowiźnie od ojca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Z treści art. 230 P.p.s.a. wynika zaś, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Skarżący nie kwestionując obowiązku wynikającego z zaskarżonego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, powołuje się jedynie na niemożność wykonania tego obowiązku z uwagi na swoją sytuację materialną. Argumentacja ta nie może podważyć zaskarżonego zarządzenia, które jedynie określa obowiązek wynikający z przepisu prawa (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Odrębną natomiast kwestią jest możliwość zwrócenia się o przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 243 P.p.s.a. Kwestia ta zresztą była już przedmiotem odrębnego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 września 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 750/10, którym to postanowieniem odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Ocena tego rozstrzygnięcia nie należy jednak do przedmiotu niniejszej sprawy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.