Postanowienie NSA z 12 października 2018 r., I OZ 948/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 570/18 o odrzuceniu skargi Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia:

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Zgierski przewodniczący

Sentencja

uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

I OZ 948/18

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2018 r., IV SA/Wa 570/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej oraz orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że z nadesłanego przez stronę, na wezwanie Sądu, odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że podmiotem uprawnionym do reprezentowania Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w S. jest Kierownik tej placówki H. P.. Tymczasem nadesłane wraz ze skargą pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu W. M. zostało podpisane przez Zastępcę Dyrektora ds. Administracyjnych SP ZOZ S. G. P..

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w S. wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika sposób reprezentacji – co strona skarżąca uczyniła, będąc przekonana, że uzupełniła braki formalne skargi. Dodatkowo wskazał, że Zastępca Dyrektora ds. Administracyjnych SP ZOZ S. posiada prawo do reprezentacji podmiotu m.in. przed sądami wynikające z pełnomocnictwa udzielonego mu przez dyrektora placówki.

Ponadto zarzucił Sądowi naruszenie art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej p.p.s.a., przez skierowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych bezpośrednio do SP ZOZ w S., a do nie profesjonalnego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Wzywając stronę do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych złożonego pisma, Sąd zobowiązany jest do dokładnego wskazania w treści wezwania, jakie braki strona powinna uzupełnić. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przepisie tym nie określono dokładnie rodzaju dokumentu, jaki należy przedłożyć celem udokumentowania umocowania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niewystarczające było wezwanie strony jedynie do nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika sposób reprezentacji. Prawidłowe wezwanie powinno zobowiązywać do nadesłania dokumentów, z których wynikałoby upoważnienie Zastępcy Dyrektora ds. Administracyjnych SP ZOZ S. do udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu W. M. do reprezentowania Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w S. przed sądami administracyjnymi.

Za nieuzasadniony uznać natomiast należy zarzut naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a. Jak wynika ze znajdującego się w aktach pełnomocnictwa zostało ono udzielone jedynie do sporządzenia i wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Brak w nim umocowania do reprezentowania w postępowaniu przed tym sądem. Pełnomocnik został przy tym wezwany do wyjaśnienia wątpliwości co do treści udzielonego pełnomocnictwa i wskazał, że pełnomocnictwo w sposób celowy upoważnia go jedynie do sporządzenia i wniesienia skargi, gdyż umowa pomiędzy nim a mocodawcą nie przewiduje reprezentacji strony przez wojewódzkim sądem administracyjnym (k. 20 akt).

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.