Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 28 listopada 2011 r. J.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 19 września 2012 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 19 września 2011 r. dotyczącego wydania zaświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt IV SO/Wa 50/12 wymierzył Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 100 (sto) złoty. Ze zwrotnego potwierdzenie odbioru wynika, że odpis ww. postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 listopada 2012 r. (karta nr 143 – akt sądowych).
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia J.S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnosząc o jego uchylenie zarzucił naruszenie art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto, pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Z akt sprawy wynika, że powyższe zażalenie zostało sporządzone w dniu 22 listopada 2012 r., i w tym dniu wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (karta nr 144 – akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 dalej w skrócie: P.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dniu od doręczenia postanowienia.
W świetle tego przepisu dopiero doręczenie stronie odpisu postanowienia wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny otwiera możliwość zaskarżenia tego orzeczenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W sytuacji zatem, gdy pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 8 listopada 2012 r. - doręczone w dniu 27 listopada 2012 r. - na pięć dni przed jego doręczeniem tj. dnia 22 listopada 2012 r.), to przedmiotowe zażalenie należało uznać za przedwczesne. Przedwczesne zażalenie stanowi zaś zażalenie "z innych przyczyn niedopuszczalne", co oznacza, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 P.p.s.a. podlegało ono odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. art. 180 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał natomiast wniosku pełnomocnika J.S. ustanowionego z urzędu dotyczącego przyznania wynagrodzenia za zastępstwo wykonane na zasadzie prawa pomocy. Przepisy art. 209 i art. 210 P.p.s.a. mają bowiem zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za świadczenie pomocy prawnej należne od Skarbu Państwa (art. 258 P.p.s.a.) jest przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258 - 261 P.p.s.a.