Postanowienie NSA z 15 lutego 2010 r., I OZ 95/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2009 r. sygn. akt III SAB/Wr 8/08 odrzucające zażalenie D. W. i M. W. na pismo Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 września 2009 r. sygn. akt III SAB/Wr 8/08

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W. na bezczynność Burmistrza Gminy Trzebnica w przedmiocie niewydania zaświadczenia z ewidencji gruntów o budynków postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 8/08 odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na pismo Sędziego WSA J. S. z dnia 8 września 2009 r. w sprawie ze skargi D. W. na bezczynność Burmistrza Gminy Trzebnica w przedmiocie niewydania zaświadczenia z ewidencji gruntów i budynków.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji, mając na uwadze treść art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w przypadkach przewidzianych w ustawie, a dodatkowo na postanowienia wymienione w tym przepisie oraz na niektóre zarządzenia przewodniczącego, stwierdził, iż zażalenie wniesione przez D. i M. W. na pismo Sądu z dnia 8 września 2009 r., będące odpowiedzią na żądanie stron o przekazanie sprawy m. innymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wskazano podstawowe zasady, tryby oraz ramy czasowe postępowania organów państwa i wymiaru sprawiedliwości z wnioskiem o podjęcie przez NSA uchwał w składzie siedmiu sędziów, jest niedopuszczalne, bowiem w/w pismo nie jest ani postanowieniem ani zarządzeniem, które może być zaskarżone w drodze zażalenia. Ma ono charakter wyłącznie informacyjny o czym świadczy jego podstawa prawna tj. art. 6 P.p.s.a.

Na powyższe postanowienie D. W., na podstawie "art. 191 o NSA", złożyła zażalenie wnosząc o jego uchylenie i merytoryczne rozpoznanie sprawy, bowiem jest to sprawa przekazana przez Burmistrza. Ponadto zarzuciła, iż Sędzia jest niesprawiedliwy oraz mataczy natomiast adwokat nie chce napisać w jej sprawie kasacji a mafia pod nadzorem Sądu robi co chce i zabiera skarżącej jej własność, bo nie chce płacić haraczu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienia sądu wojewódzkiego administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wskazane w pkt 1 - 10 tego przepisu, a także na niektóre zarządzenia, co słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu.

Należy stwierdzić, iż z treści przedmiotowego pisma Sędziego WSA z dnia 8 września 2009 r. jednoznacznie wynika, iż nie jest ani postanowieniem ani zarządzeniem, które podlegałoby zaskarżeniu w drodze zażalenia. Ma ono wyłącznie charakter informacyjny o czym świadczy nie tylko treść, ale również powołana podstawa prawna tj. art. 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez radcy prawnego lub adwokata potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych i skutkach zaniedbań tych czynności. Skarżący w tym piśmie zostali między innymi poinformowani o braku podstaw do przekazania sprawy do NSA celem podjęcia uchwały w składzie siedmiu sędziów, o podmiotach uprawnionych do występowania z takim wnioskiem jak również o prawomocności postanowienia o odrzuceniu skargi skarżących, która powoduje dodatkowo niemożność wystąpienia do NSA o podjęcie uchwały.

Pozostałe podniesione w zażaleniu okoliczności nie mają znaczenia dla sprawy, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny bada wyłącznie prawidłowość postanowienia o odrzuceniu zażalenia, które jest prawidłowe i zgodne z prawem.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.