Postanowienie NSA z 14 grudnia 2007 r., I OZ 950/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1529/07 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia poświadczenia bezpieczeństwa postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił G. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Prezesa Rady Ministrów. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż jako uzasadnienie wniosku skarżący powołał się na możliwość utraty stanowiska zajmowanego w Wojsku Polskim. Zdaniem Sądu okoliczność ta nie stanowi przesłanki dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonej w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem nie daje ona podstaw do stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, iż zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) zwolnienie żołnierza ze służby zawodowej na skutek odmowy wydania lub pozbawienia go poświadczenia bezpieczeństwa ma charakter fakultatywny i pozostawione zostało uznaniu organu administracji publicznej, zaś ewentualne zwolnienie skarżącego ze służby nie ma charakteru nieodwracalnego.

Zażalenie na to postanowienie wniósł G. M., domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, iż Sąd nie odniósł się do przedstawionych przez niego danych dotyczących jego obecnego stanu zdrowia, a ponadto stwierdził on, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oceniając wniosek G. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Rady Ministrów uznał, iż przedstawione przez skarżącego okoliczności nie wskazują, aby w przedmiotowej sprawie zachodziły przesłanki o jakich mowa w powołanym wyżej przepisie. Stanowisko to uznać należy za uzasadnione.

Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż zwolnienie żołnierza z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 112 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) ma charakter fakultatywny i samo pozbawienie żołnierza poświadczenia bezpieczeństwa nie oznacza, iż zostanie on ze służby zwolniony. Ponadto zasadnym jest twierdzenie Sądu I instancji, iż ewentualne zwolnienie ze służby nie ma charakteru nieodwracalnego. Decyzje takie podlegają bowiem kontroli instancyjnej i sądowoadministracyjnej, co umożliwia stronie ubieganie się o ich uchylenie. Stwierdzić zatem należy, iż zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zaś wydane w tym zakresie postanowienie odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.