Postanowienie NSA z 27 sierpnia 2015 r., I OZ 952/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 156/15 o odmowie zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 156/15 o przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym

Sprawa

w sprawie skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2015 r. sygn. II SA/Rz 156/15 referendarz sądowy przyznał E. D. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i jednocześnie odmówił przyznania prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata.

Wnioskiem z dnia 8 maja 2015 r. E. D. zwróciła się o ustanowienie adwokata, wskazując na brak wiedzy prawniczej.

Odmawiając zmiany powyższego postanowienia – na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.); dalej: p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, iż brak było podstaw do wydania odmiennego orzeczenia, wobec niezaistnienia określonych w tym przepisie przesłanek.

W uzasadnieniu swego orzeczenia Sąd Wojewódzki wskazywał, że skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, zaś wnosząc o ustanowienie adwokata domagała się ona - zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. – przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, co wiązało się z koniecznością przedstawienia przez nią okoliczności pozwalających stwierdzić zmianę okoliczności sprawy, przez które, przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy, należało rozumieć wyłącznie dane dotyczące sytuacji rodzinnej, stanu majątkowego i dochodów osoby wnioskującej o takie wsparcie. Tylko one bowiem stanowią podstawę przyznania pomocy w tej formie.

Analiza wniosku skarżącej nie dała jednak – zdaniem Sądu Wojewódzkiego - podstaw do zmiany dotychczas wydanego postanowienia w powyższym przedmiocie. Podstawą jego zmiany nie mogły być bowiem podniesione przez E. D. okoliczności związane z brakiem wiedzy prawniczej.

E. D. w złożonym zażaleniu, zaskarżając powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w całości i wnosząc o jego uchylenie, zakwestionowała jego prawidłowość.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa z wniosku E. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie w niniejszym postępowaniu została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2015 r., którym przyznano E. D. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i jednocześnie odmówiono przyznania prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata.

Wskazane wyżej prawomocne postanowienie należy do tzw. postanowień niekończących postępowania w sprawie, które mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne (art. 165 P.p.s.a.). Bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może jednak uchylić i zmienić takiego postanowienia. Przez zmianę okoliczności sprawy należy przy tym rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia wydanego w zakresie prawa pomocy zmiana okoliczności sprawy musi być oceniana w kontekście przesłanek, które legły u podstaw jego wydania.

Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącą ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności faktyczne bądź prawne, które były podstawą przyznania skarżącej prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd Wojewódzki prawidłowo uznał, że w złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca nie wskazała żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę tego postanowienia. Wskazany przez nią w ponownym wniosku dochód w kwocie [...] zł, również został wymieniony w pierwszym piśmie inicjującym postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Powoływanie zaś na brak odpowiedniej wiedzy prawniczej, umożliwiającej należytą obronę swoich praw w toczącym się postępowaniu sądowym nie należy do katalogu przesłanek stanowiących podstawę oceny przyznania prawa pomocy, określonych w art. 246 § 1 p.p.s.a.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie trafnie wywiódł, iż złożony przez skarżącą wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.