Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek R. A. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 marca 2015 r. oddalającego skargę.
Sąd wskazał, że w dniu 14 kwietnia 2014 r. skarżący pismem z dnia 13 kwietnia 2015 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 5 maja 2015 r. Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku, przez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku; wskazania daty kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wskazania i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył, że wniosek już złożył w piśmie z dnia 13 kwietnia 2015 r. i podtrzymuje ten wniosek, a także wszystkie odpowiedzi w nim zawarte. Ponadto skarżący zakwestionował prawidłowość postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w B. w sprawie [...].
Sąd, powołując się na treść art. 86 § 1, art. 87 § 1-4, art. 88, art. 49 § 1 i 2, art. 45 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że skarżący choć w biegu terminu na uzupełnienie braków wniosku złożył pismo procesowe jednak nie usunął braków formalnych wniosku, natomiast przedstawił swoje zarzuty dotyczące postępowania przed sądem powszechnym w sprawie o alimenty. Sąd wskazał, że nie są to okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i nie można na tej podstawie stwierdzić, czy skarżący składając w dniu 14 kwietnia 2015 r. wniosek o przywrócenie terminu, uczynił to w terminie zakreślonym przepisem 87 § 1 p.p.s.a. Sąd Podkreślił, że w zaświadczeniu lekarza sądowego z dnia 17 marca 2015 r., jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie wskazano 31 marca 2015 r. Ostatnim dniem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku był natomiast 1 kwietnia 2015 r., a więc dzień, którego nie dotyczyło już to zaświadczenie, co mogłoby świadczyć o tym, że skarżący był już wówczas zdrowy.
Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu 14 kwietnia 2015 r. W toku postępowania przed Sądem skarżący wcześniej, dwukrotnie powołując się na tego rodzaju zaświadczenie, wnosił o odroczenie rozprawy. Sąd, doręczając skarżącemu trzykrotnie zawiadomienie o kolejnych terminach rozprawy, pouczał skarżącego o tym, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, a w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.
Bezskuteczny upływ terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu stanowi podstawę do pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.
Zażalenie na zarządzenie z dnia 2 czerwca 2015 r. o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania wniósł R. A..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zaistniały w niniejszej sprawie przesłanki do pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak wynika bowiem z treści przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu, skarżący poza zawnioskowaniem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie złożył przede wszystkim wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (stosownie do wymogu wynikającego z art. 87 § 4 p.p.s.a.), a także nie wskazał jaka konkretnie przeszkoda w uchybieniu terminu istniała pomiędzy 1 kwietnia a 13 kwietnia 2015 r. i kiedy ta przeszkoda konkretnie ustała.
Ponadto nie wykazał by choroba o jakiem mowa w powoływanym przez skarżącego zaświadczeniu stanowiła przeszkodę do dowiedzenia się o treści zapadłego wyroku i złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z tych względów Sąd prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, stosownie do treści art. 49 § 1 w związku z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nie udzielił żadnej konstruktywnej odpowiedzi, tkwiąc w błędnym przekonaniu, że jego pismo z 13 kwietnia 2015 r. zawiera wszystkie wymagane elementy konieczne do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła pisma w terminie, zarządza się o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skoro w niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu, pomimo stosownego wezwania, nie został w ogóle uzupełniony przez stronę skarżącą, to Sąd I instancji, stosując ww. normę, niewadliwie pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Ponadto w zażaleniu skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które pozwalałyby na przyjęcie odmiennego stanowiska.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. zażalenie oddalił.