Postanowienie NSA z 17 grudnia 2010 r., I OZ 960/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1732/09 o odrzuceniu zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1732/09 odrzucające skargę kasacyjną L. K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1732/09 odrzucającego skargę L. K.o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 13/09

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi L. K.na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych odpisów kart z akt administracyjnych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1732/09 odrzucił zażalenie L. K.na postanowienie tegoż Sądu z dnia 10 lutego 2010 r. odrzucające wniesioną przez stronę skargę kasacyjną.

W uzasadnieniu wskazano, że zażalenie na postanowienie wydane w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, zostało sporządzone osobiście przez skarżącego wbrew obowiązkowi, wyrażonemu w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sporządzania tych pism przez adwokata lub radcę prawnego i jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.

1. K.powołując się na przepisy ustawy P.p.s.a. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Przepis art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego.

Z akt sprawy wynika, iż przy doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej pouczono skarżącą o warunkach skutecznego jego zaskarżenia. W pkt 5 tego pouczenia zawarto zapis, iż "zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego".

Przepis art. 194 § 4 P.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego). Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego, bądź przez jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. (sędzia, prokurator, notariusz, radca prawny Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesor, doktor habilitowany nauk prawnych, Rzecznik Praw Obywatelskich) jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia. Z akt sprawy nie wynika, aby Leokadia Koziarska należała do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 P.p.s.a., zatem sporządzone przez nią osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, co zasadnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 26 marca 2010 r.

Wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.