Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Go 286/08 odmówił J. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy wyrejestrowania pojazdu.
Uzasadniając orzeczenie Sąd zaznaczył, iż postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r. została odrzucona skarga J. S. na wskazaną wyżej decyzję Organu, zaś postanowieniem z dnia 1 lipca 2008 r. odrzucono jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu tegoż postanowienia, Sąd wskazał, iż dla skarżącego 7-dniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia następnego po doręczeniu mu postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia (co nastąpiło w dniu 29 maja 2008 r.). Bieg tego terminu zakończył się z dniem 5 czerwca 2008 r. W takiej sytuacji obowiązkiem skarżącego było uprawdopodobnienie we wniosku, iż przyczyna z powodu, której uchybił wskazanemu terminowi procesowemu istniała w tymże czasie jaki miał on na dokonanie czynności procesowej (tj. na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi). Zdaniem Sądu, okoliczności podniesione przez skarżącego nie mogą być uznane za uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z zaświadczenia lekarskiego z dnia 25 czerwca 2008 r. wynika bowiem jedynie, iż skarżący cierpi na przewlekłe ze swej natury dolegliwości układu krążenia i pokarmowego oraz cerebrastemię pourazową po wypadku komunikacyjnym z 2008 r. - wymagając farmakoterapii. Treść zaświadczenia lekarskiego w żaden sposób nie wskazuje natomiast, iż prowadzone leczenie farmakologiczne może powodować skutki w postaci zaburzeń prawidłowego funkcjonowania skarżącego, w tym w zakresie prawidłowej orientacji czasowo-przestrzennej - jak to skarżący wywodzi w swym wniosku. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż z załączonych na zaordynowane leki trzech recept wynika, iż tylko w przypadku recepty z dnia 29 maja 2008 r. jest potwierdzenie apteki o dokonaniu jej realizacji.
W ocenie Sądu I instancji wniosek nie zawiera więc uwiarygodnienia niezawinionych przez skarżącego okoliczności wskazujących na fakt, iż rzeczywiście to stan jego zdrowia uniemożliwiał mu złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w obowiązującym terminie. Sam fakt samotnego zamieszkiwania oraz leczenia dolegliwości przewlekłych bez uprawdopodobnienia, że doszło z ich powodu do nagłego pogorszenia stanu zdrowia, uniemożliwiającego posłużenie się inną osobą dla dokonania wymaganej czynności procesowej nie może uzasadniać uwzględnienia wniosku z dnia 16 lipca 2008 roku.
J. S. - powołując się na art. 49 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") – złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając zażalenie skarżący ponownie powołał się na swoje problemy zdrowotne wskazując, iż na skutek przyjmowania niektórych leków jest otępiały i senny. Tak właśnie było zdaniem skarżącego w okresie biegu uchybionego terminu. Ponadto, strona wymieniła przyjmowane leki oraz ewentualne działania niepożądane wynikające z ich przyjmowania, w tym m.in. senność, zawroty głowy, nerwowość, bezsenność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie bowiem do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym (§ 2 art.
- należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Określona zaś przeszkoda w dochowaniu terminu była trudna lub niemożliwa do przewidzenia.
Stąd biorąc pod uwagę powyższe, nie można przyjąć, aby w niniejszej sprawie uchybienie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi było niezawinione. Bowiem, jak wskazał już Sąd I instancji, dolegliwości zdrowotne, na które powołuje się skarżący, mające charakter przewlekły, nie mogą być uznane za wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Powołane bowiem przez stronę okoliczności nie wskazują, aby stan jej zdrowia uniemożliwiał dokonywanie czynności procesowych w terminie. Również znajdujące się w aktach sprawy zaświadczenie lekarskie w żaden sposób nie dowodzi, aby przyjmowane przez stronę leki, mogły wywołać zaburzenia tego rodzaju, iż niemożliwym byłoby zachowanie terminu w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
W świetle bowiem cytowanych już przepisów, o braku winy można by mówić gdyby, strona nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku nie była w stanie usunąć przeszkody w dochowaniu terminu do wniesienia skargi. Tymczasem problemy zdrowotne skarżącego i ewentualne związane z nimi niedogodności, były do przewidzenia i pozwalały na podjęcie działań, przy dołożeniu należytej staranności, zapobiegających zaistniałej sytuacji.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż powoływanie się przez stronę przy wnoszeniu zażalenia na art. 49 § 3 P.p.s.a. wydaje się co najmniej niezrozumiałe, gdyż przepis ten wskazuje, iż pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia, nie odnosi się jednak do instytucji przywrócenia terminu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.