Postanowienie NSA z 21 grudnia 2010 r., I OZ 964/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracjnej zażalenia C. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt III SO/Gd 19/10 pozostawiające wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi C. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] w przedmiocie renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Leszek Leszczyński przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt III SO/Gd 19/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata bez rozpoznania w sprawie ze skargi

C.W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] w przedmiocie renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

W uzasadnieniu podano, że w dniu 26 sierpnia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, w którym zwrócił się z wnioskiem o ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Wobec tego, że wniosek ten zawierał braki, w dniu 16 września 2010 r. doręczono skarżącemu urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i złożenia w Sądzie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (dowód: potwierdzenie odbioru - akta sprawy, k.6).

W zakreślonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu nie został złożony, wobec czego referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 1 października 2010 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 6 października 2010 r. (dowód: potwierdzenie odbioru - akta sprawy, k.17).

W ustawowym terminie skarżący złożył sprzeciw na zarządzenie referendarza, wskazując m.in., że nie ma obowiązku składania oświadczenia na formularzu PPF. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia skarżący nie złożył wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawiając w dniu 21 października 2010 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata bez rozpoznania wskazał, że w rozpatrywanej sprawie skarżący pomimo wezwania, wraz z którym przesłano do wypełnienia formularz PPF, nie złożył wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu zgodnie z wymogiem określonym w art. 252 § 2 p.p.s.a.

1. W. złożył zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że ustanowienie adwokata w sprawie jest mu potrzebne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżący, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, został wezwany do wypełnienia i nadesłania urzędowego formularza. Wezwanie z załączonym stosownym formularzem zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 16 września 2010 r. wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie wypełniony wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu.

W takim stanie sprawy wniosek C. W. podlegał rygorowi określonemu w art. 257 p.p.s.a., co skutkowało wydaniem przez Sąd I instancji zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia