Postanowienie NSA z 9 stycznia 2013 r., I OZ 978/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Z. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 1237/12 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 1237/12 wraz z uzasadnieniem

Sprawa

w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy

Skarżący wnioskiem z dnia 27 listopada 2012 r. wystąpił do Sądu o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.

Następnie Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarządzeniem z dnia 27 listopada 2012 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem egzekucyjnego jej ściągnięcia.

Pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. skarżący złożył zażalenie na zarządzenie z dnia 27 listopada 2012 r. podnosząc, iż jego sytuacja finansowa i zawodowa uniemożliwia uiszczenie wskazanej opłaty kancelaryjnej. Skarżący wskazywał, iż odebranie mu prawa jazdy uniemożliwia wykonywanie zawodu kierowcy. Obecnie jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Nie ma również wykształcenia, które umożliwiłoby mu znalezienie innej pracy. Skarżący wskazał również, iż utrzymuje żonę i syna oraz zobowiązany jest do świadczenia alimentów na rzecz dzieci z poprzedniego małżeństwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są natomiast, zgodnie z treścią art. 212 § 1 P.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna.

W myśl art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się między innymi za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia. Opłatę tę pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący obowiązany jest zarządzić jej ściągnięcie od strony, która złożyła wniosek.

Natomiast zgodnie z § 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.

W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 listopada 2012 r. oddalającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] września 2012 r. W tym stanie rzeczy skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł.

Należy podkreślić, iż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. W art. 234 § 2 P.p.s.a. wprowadzono bowiem odstępstwo od zasady niepodejmowania przez sąd żadnych działań przed uiszczeniem należnej opłaty (art. 220 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a.), zakazując stosowania wobec stron, które nie uiściły opłaty, konsekwencji w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 220 § 1 zdanie trzecie).

Odnosząc się do zarzutów skarżącego podkreślić należy, iż jego sytuacja materialna nie wpływa na obowiązek uiszczenia wskazanej wyżej opłaty kancelaryjnej. Ewentualne zaś zwolnienie z tego obowiązku mogłoby nastąpić na skutek przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o które skarżący się nie ubiegał.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.