Postanowienie NSA z 9 lutego 2018 r., I OZ 98/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy [...] na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1156/16 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 17 maja 1995 r. nr G[...]

Sprawa

w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 13 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenie nieważności decyzji zezwalającej na podział nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1156/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił Gminie [...] wstrzymania wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 17 maja 1995 r. nr [...] zezwalającej na podział nieruchomości w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 13 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na podział nieruchomości.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że strona skarżąca nie wykazała, iz w sprawie zaistniały okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Powtórzenie brzmienia przepisu będącego podstawą prawną wstrzymania wykonania decyzji nie czyni zadość obowiązkowi uprawdopodobnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Ten obowiązek w praktyce oznacza bowiem konieczność wyjaśnienia na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania skutków lub szkody o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jeśli przyczyn zasadności wstrzymania strona upatruje w niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody, zobowiązana jest do wskazania o jaką konkretnie szkodę chodzi, podania jej rozmiarów oraz uprawdopodobnienia, że ma ona charakter znaczny. Podobnie, jeśli wnioskodawca powołuje się na trudne do odwrócenia skutki musi je wyszczególnić i wyjaśnić dlaczego w jego ocenie będą one miały charakter trudnych do odwrócenia. Takich okoliczności skarżąca nie wykazała, ograniczając się do przytoczenia literalnego brzmienia przepisu, a Sąd działając z urzędu nie dopatrzył się ich także w aktach sprawy.

Dalej Sąd podkreślił, że okoliczność wydania objętej wnioskiem decyzji z naruszeniem prawa, co wedle skarżącej czyni zasadnym zbadanie czy nastąpił skutek prawny w postaci przejścia z mocy prawa własności nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, nie może być rozpatrywana w kategorii argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji, bo nie mieści się w zakresie znaczeniowym przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.

Końcowo Sąd wskazał, że ze znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów – wypisu z rejestru gruntów dla działki nr [...] - wynika, że w chwili obecnej stanowi ona własność Gminy Miasto Rzeszów i ma urządzoną księgę wieczystą nr [...]. Niezależnie zatem od przytoczonych wyżej okoliczności przeszkodą w wydaniu postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest fakt, że decyzja ta została wykonana i wywołała dalej idące skutki prawne.

Zażalenie na to postanowienie złożyła Gmina [...], zaskarżając je w całości zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie przepisów prawa procesowego tj.

1. art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 1 P.p.s.a. polegające na:

1. niezastosowaniu wskazanego przepisu w stanie faktycznym sprawy, mimo, że zostały spełnione i należycie umotywowane przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 17 maja 1995 r.,
2. przyjęciu, iż art. 61 § 3 P.p.s.a. nie obejmuje swoją dyspozycją wstrzymania wykonania decyzji będącej przedmiotem postępowania odwoławczego,
3. niewstrzymaniu wykonania decyzji w stanie faktycznym sprawy w sytuacji, gdy objęta wnioskiem decyzja stanowi podstawę do wznowienia postępowania odszkodowawczego, którego skutkiem byłoby ustalenie odszkodowania za przedmiotową działkę na podstawie decyzji wydanej z naruszeniem prawa.

W konkluzji zażalenia wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 17 maja 1995 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Każda decyzja, czy postanowienie wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej, ponieważ ich wywołanie nie jest tożsame z wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do usunięcia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Przy czym, ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Również przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu ciąży na stronie składającej wniosek w trybie powołanego przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych okoliczności. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd może dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Podkreślenia wymaga także, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż żądanie skarżącej dotyczące wstrzymania wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 17 maja 1995 r. powinno być poparte okolicznościami, które wskazywałyby, iż na skutek wykonania tego konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem strona skoncentrowała swą uwagę przede wszystkim na próbie podważenia zasadności wydanej decyzji, co będzie przedmiotem oceny dopiero w toku dalszych czynności Sądu podczas merytorycznej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 13 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenie nieważności decyzji zezwalającej na podział nieruchomości, czyli podczas rozpoznania wniesionej skargi. Powyższy wniosek nie spełnia zatem przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.