Postanowienie NSA z 16 stycznia 2013 r., I OZ 983/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. i G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 300/12 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego

Sprawa

w sprawie ze skargi M. W. i G.W.j na zarządzenie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 15 kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie realizacji wyroków eksmisyjnych z lokali będących w innym zasobie mieszkaniowym niż Gminy Miejskiej Kraków, z pominięciem kolejności złożenia wyroku postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 300/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek M.W. i G. W. o wyłączenie sędziego WSA Doroty Dąbek w sprawie ze skargi M. W. i G. W. na zarządzenie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 15 kwietnia 2011 r. Nr 673/2011 w przedmiocie realizacji wyroków eksmisyjnych z lokali będących w innym zasobie mieszkaniowym niż Gminy Miejskiej Kraków, z pominięciem kolejności złożenia wyroku.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 7 września 2012 r. skarżące M. W. i G. W. wniosły o wyłączenie z niniejszej sprawy sędziego WSA Doroty Dąbek. Skarżące podniosły, że sędzia WSA Dorota Dąbek jest adiunktem na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w związku z tym zachodzi uzasadnione podejrzenie kolizji interesów ze względu na jej możliwą znajomość z profesorem A. O. – również pracownikiem Uniwersytetu Jagiellońskiego i doradcą Prezydenta Miasta Krakowa.

W pisemnym oświadczeniu sędzia WSA Dorota Dąbek oświadczyła, że nie zachodzą wobec niej przewidziane w art. 18 i art. 19 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przesłanki wyłączenia jej z udziału w niniejszej sprawie.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż przyczyny wskazane przez skarżące w uzasadnieniu wniosku o wyłączenie sędziego są ogólnikowe, mało precyzyjne i nie mogą stanowić przesłanki wyłączenia sędziego WSA Doroty Dąbek od orzekania w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżących, w niniejszej sprawie zachodzi konflikt interesów, gdyż sędzia WSA Dorota Dąbek jako adiunkt Uniwersytetu Jagiellońskiego może znać profesora A. O. – również pracownika Uniwersytetu Jagiellońskiego i doradcę Prezydenta Miasta Krakowa. Sam fakt pracy w tak dużej instytucji jaką jest Uniwersytet Jagielloński nie oznacza, iż między wszystkimi jej pracownikami zachodzą tego rodzaju stosunki, które uzasadniałyby istnienie wątpliwości, o których mowa w wymienionych wyżej przepisach. Same skarżące we wniosku o wyłączenie sędziego wskazywały jedynie na "możliwą znajomość" sędziego i profesora A. O., co sytuuje podane przez nie okoliczności w sferze przypuszczeń, a nie twierdzeń. Podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie wnioskodawcy, że dany sędzia nie jest bezstronny. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a. Takich okoliczności skarżące nie wykazały. Sąd pierwszej instancji wskazał również, że profesor A.O. zmarł w czerwcu 2012 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosły M. W. oraz G. W. w którym nie zgodziły się z zapadłym rozstrzygnięciem oraz wniosły o uzupełnienie oświadczenia sędzi WSA Doroty Dąbek o wskazane przez nich okoliczności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy uznać, iż Sąd pierwszej instancji zasadnie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Doroty Dąbek od orzekania w sprawie ze skargi M. W. i G. W. na zarządzenie Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie realizacji wyroków eksmisyjnych.

Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN z 1972 r., poz. 55).

W niniejszej sprawie argumenty skarżących nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które podważyłyby wiarygodność złożonego przez sędziego oświadczenia. Fakt pracy sędziego objętego wnioskiem o wyłączenie na uczelni publicznej, na której pracował również doradca Prezydenta Miasta Krakowa, nie może wywoływać wątpliwości co do bezstronności tego sędziego. Jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji, taka okoliczność nie może powodować automatycznie, że między wszystkimi pracownikami tej uczelni zachodzą stosunki powodujące konieczność wyłączenia sędziego. Skarżące zarówno we wniosku do Sądu pierwszej instancji, jak i w zażaleniu nie przedstawiły żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń o konieczności wyłączenia sędziego, a wręcz same wskazywały jedynie na hipotetyczną "znajomość" sędziego z innym pracownikiem uczelni. Wymaga w tym miejscu podkreślenia, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi wystąpić faktycznie, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego. Ponadto wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy.

Odnosząc się natomiast do wniosku skarżących o uzupełnienie z urzędu oświadczenia sędziego o wskazane przez nich okoliczności należy podkreślić, iż przepisy ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują takiej możliwości.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 p.p.s.a.