Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r. (sygn. akt III SA/Lu 271/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną F. T. od wyroku tego Sądu z dnia 30 listopada 2016 r., którym oddalono jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
W dniu 1 września 2015 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Postanowieniem z dnia 11 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie skarżącego podnosząc, że sporządził je osobiście wbrew nakazowi wynikającemu z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- zwanej dalej "p.p.s.a"), zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W ocenie Sądu zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na wskazane wyżej orzeczenie wniósł F. T. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym w rozumieniu art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że postanowieniem Sądu Wojewódzkiego z dnia 29 marca 2017 r. odrzucono wniesioną przez F. T. skargę kasacyjną. Skarżący, pomimo iż został prawidłowo pouczony o konieczności sporządzenia zażalenia na to postanowienie przez profesjonalnego pełnomocnika (pkt 5 pouczenia znajdującego w piśmie przewodnim, przy którym doręczono skarżącemu odpis postanowienia z dnia 29 marca 2017 r. - k. 182 akt sądowych), sporządził je osobiście. W tej sytuacji prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że przedmiotowe zażalenie należało odrzucić jako uchybiające wymogowi określonemu w art. 194 § 4 P.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.