Postanowienie NSA z 7 listopada 2014 r., I OZ 989/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wa 103/14 odrzucające zażalenie M. H. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2014 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi M. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 29 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 103/14 wezwał pełnomocnika skarżącej M. H. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu.

Na powyższe zarządzenie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie w piśmie z dnia 25 sierpnia 2014 r.

Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wa 103/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie wskazując, że tego rodzaju zarządzenie jest niezaskarżalne. Sąd podał, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w żadnym przepisie nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia.

Na powyższe postanowienie zażalenie w imieniu M. H. złożył jej pełnomocnik – J. H., wnosząc o jego uchylenie i przyznanie wnioskowanej pomocy prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy działu dotyczącego zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeśli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Powołana ustawa dopuszcza wniesienie zażalenia na zarządzenie przewodniczącego jedynie w dwóch przypadkach: na zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania pisma, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w wyznaczonym terminie (zdanie drugie art. 49 § 2 powołanej ustawy) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 tej ustawy).

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na inne zarządzenie przewodniczącego niż wymienione w powołanych wyżej przepisach ustawy. To zaś oznacza, że wniesienie zażalenia na innego rodzaju, niż wymienione na wstępie zarządzenie przewodniczącego, w tym również na zarządzenie wzywające stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne.

Wobec tego uznać należy, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 17 września 2014 r. odrzucające zażalenie na niezaskarżalne zarządzenie, nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji