Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 175/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania podania do organu właściwego
W dniu 27 maja 2016 r. skarżąca zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.
Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziały IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej ściągnięcia.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła o jego uchylenie. Zdaniem skarżącej zaskarżone zarządzenie jest niesprawiedliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 780 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że strony obligowane są do ponoszenia kosztów sądowych stosownie do swojego udziału w postępowaniu, o ile przepisy nie zwalniają ich z tego obowiązku.
Zgodnie z treścią art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Powyższego obowiązku nie mają jedynie podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.) lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie (art. 241 - 245 P.p.s.a.).
Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżąca kilkakrotnie składała wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i wnioski te były rozpoznawane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmownie, zaś Naczelny Sąd Administracyjny oddalał zażalenia skarżącej w tym zakresie. W takiej sytuacji uznać należy, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zostało wydane i doręczone prawidłowo.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.