Postanowienie NSA z 23 października 2018 r., I OZ 991/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1776/17 o odrzuceniu skargi H. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie

Sprawa

sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 marca 2018 r., I Sa/Wa 1776/17, odrzucił skargę H. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniami z 25 października 2017 r. Sąd zobowiązał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania skarżąca odebrała 10 listopada 2017 r. W dniu 14 listopada 2017 r. skarżąca wystąpiła do sądu z wnioskiem o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz nadesłała kserokopię zaskarżonego postanowienia i kserokopię składanych przez nią w organie pism z 7 marca 2017 r. i 14 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę przytoczył treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") i stwierdził, że skarżąca nie wykonała zarządzenia z 25 października 2017 r., ponieważ nie nadesłała odpisu wniesionej skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła H. P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym przez Sąd terminie braków formalnych skargi, albowiem wezwanie to nie zostało sformułowane w sposób wystarczająco zrozumiały i jasny dla niej, co uniemożliwiło jego prawidłowe i terminowe wykonanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu tego przepisu mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych.

W uchwale z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez Sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono w szczególności, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów. Rolą Sądu nie jest zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podzielającego powyższy pogląd, zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie jest zgodne z prawem. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skutecznie skarżącej 10 listopada 2017 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął zatem 17 listopada 2017 r. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała jedynie kserokopię zaskarżonego postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz kserokopię składanych przez nią w organie pism z 7 marca 2017 r. i 14 kwietnia 2017 r. Nie wykonała zatem zarządzenia z 25 października 2017 r. Tym samym, wobec nieusunięcia braków formalnych w terminie i prawidłowego w tym zakresie pouczenia, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.