- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Rozpoznanie
- w dniu 10 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Gl 1403/06 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 2 sierpnia 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej
- Sprawa
- w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.-B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia oddalić zażalenie.
- Skład
- Sędzia NSA Jolanta Rajewska
Postanowienie NSA z 10 stycznia 2008 r., I OZ 992/07
Powołane przepisy
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: art. 178, art. 194 § 2, art. 194 § 4
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 15 października 2007 r. odrzucił zażalenie A. S. od postanowienia tego Sądu z dnia 2 sierpnia 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że w myśl art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto, stosownie do art. 194 § 2 ustawy P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie z dnia 2 sierpnia 2007 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 sierpnia 2007 r., zaś zażalenie na to postanowienie A. S. złożył dnia 22 sierpnia 2007 r., a zatem z jednodniowym uchybieniem terminu. Ponadto, zażalenie to zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, niebędącego osobą do tego uprawnioną. Z tego względu podlegało ono odrzuceniu zarówno z uwagi na uchybienie terminu, jak i niedopuszczalność.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. S., reprezentowany przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że odrzucając zażalenie na postanowienie z dnia 2 sierpnia 2007 r. WSA w Gliwicach naruszył art. 6 ustawy P.p.s.a., nakładający na sąd obowiązek udzielenia skarżącemu, występującemu w sprawie bez fachowej pomocy prawnej, potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczenia go co do skutków prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Wyjaśnił, że A. S. jest osobą bezdomną i chorą, nieposiadającą wiedzy z zakresu prawa i nieorientującą się w skomplikowanej problematyce obliczania terminów. Uchybienie terminu nastąpiło zatem bez winy skarżącego, działającego w dobrej wierze. Ponadto, możliwość skontaktowania się z adwokatem skarżący uzyskał dopiero po wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką w K., wobec czego nie mógł w stosownym czasie sporządzić zażalenia we właściwym trybie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, ustawa P.p.s.a. w art. 194 § 2 i § 4 określa termin wnoszenia zażaleń oraz konstytuuje tzw. przymus adwokacko-radcowski dla zażaleń na postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Niespełnienie powyższych wymogów skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 cyt. ustawy. Nie ma przy tym znaczenia powód niespełnienia wskazanych wymogów. Argumenty dotyczące braku winy skarżącego w uchybieniu terminu lub braku możliwości skontaktowania się z adwokatem lub radcą prawnym mogą być podnoszone w ewentualnym wniosku o przywrócenie terminu. Nie mogą jednak spowodować sanacji środka odwoławczego wniesionego z naruszeniem powołanych przepisów ustawy P.p.s.a. Należy także podkreślić, że w piśmie przy którym doręczono skarżącemu postanowienie z dnia 2 sierpnia 2007 r. zawarte zostało pouczenie zarówno o terminie wniesienia zażalenia, jak i o obowiązku jego sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd I instancji nie naruszył zatem art. 6 ustawy P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia kosztów postępowania na tym etapie sprawy.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.